برای اولین بار یک زن مسلمان توانست با کسب اکثریت آراء در آلمان به ریاست پارلمان یکی از ایالت های جنوب این کشور درآید. به گزارش خبرآنلاین به نقل از روزنامه “راینیشن پست” آلمان، “محترم آراس”، نماینده حزب سبز در پارلمان ایالت بادن- وورتمبرگ آلمان با اکثریت آراء به عنوان اولین زن مسلمان رئیس پارلمان این ایالت شد.

به این ترتیب برای اولین بار یک زن مسلمان رئیس پارلمان ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان شد. این زن پنجاه ساله در سراسر آلمان اولین مسلمانی است که رئیس یک پارلمان ایالتی شده است.

اراس که اصالتا اهل ترکیه است با ۹۶ رای موافق در مقابل ۳۹ رای مخالف و ۳ رای ممتنع به ریاست این ایالت در جنوب آلمان درآمد.

این انتخاب پرمعنا در حالی است که در این مجلس از این دوره حزب اسلام ستیز و افراطی آلترناتیو برای آلمان نیز حضور دارد. در این خصوص محترم آراس گفت: تا زمانی که این حزب در چارچوب قوانین مجلس ایالت رفتار کند، من رفتار درست و صحیح را نیز با ایشان خواهم داشت.

گفتنی است حزب سبزها در انتخابات امسال در این ایالت پیشتاز بوده است. از مجموع ۱۴۳ نماینده، حزب AfD نیز ۱۹ صندلی را در اختیار دارد.

منبع: خبر آنلاین .نوگرا

استاد عبدالغفور جوهرچی نماینده جمهوری اسلامی ایران و استاد حوزههای علمیه انورالعلوم خیرآباد و احناف تایباد به مقام نخست مسابقات بینالمللی قرآن روشندلان دست یافت.

به گزارش سنت آنلاین به نقل از رسانهها، عبدالغفور جوهرچی نماینده کشورمان به مقام نخست مسابقات بینالمللی قرآن روشندلان دست یافت.

در اولین دوره مسابقات بین المللی قرآن روشندلان کشورهای اسلامی، نمایندگان ۱۷ کشور حضور یافته و با یکدیگر به رقابت پرداختند.

برای حضور در اوّلین دوره مسابقات بین المللی قرآن روشندلان، از هر کشور فقط یک نماینده معرفی شده بود و استاد عبدالغفور جوهرچی به عنوان منتخب ایران در این مسابقات حضور یافت و رتبه اول را از آن خود نمود و آهمت ساریکایا از ترکیه و صابرین محمد زعیبی از تونس به ترتیب مقامهای دوم و سوم را کسب کردند.
منبع سنت انلاین

ضربهای که توافق انگلیس و فرانسه به خاورمیانه و جهان زد
صد سال پس از سایکس – پیکو؛ مصائب یک قرارداد مرگبار

نویسنده: هایکو فلوتائو*
روشن نیست که وزارت امور خارجه در لندن و پاریس ۱۶ ماه مه امسال را با خشنودی و شادمانی جشن می گیرند و یا آن را به دست فراموشی می سپارند، شاید هم بارقه ای از انتقاد از خود را نشان خواهند داد. صد سال پیش از این بود که در ۱۶ ماه مه ۱۹۱۶ (برخی از منابع روز ۱۱ ماه مه را ثبت کرده اند) دیپلمات انگلیسی مارک سایکس و همتای فرانسوی اش فرانسوا ژرژ پیکو قرارداد تقسیم امپراتوری عثمانی را که شکستش در جنگ جهانی اول محتوم به نظر می رسید، امضا کردند.
هر فرد عرب که اندک آگاهی تاریخی دارد امروز که صد سال از این واقعه می گذرد هنوز احساس می کند که غرب از پشت به او خنجر زده است، زیرا شش ماه پیش از آن در روز ۳۰ ژانویه ۱۹۱۶ بود که سر هنری مک ماهون در خلال چهارمین و آخرین نامهٔ خود به حسین حاکم مکه چنین وانمود کرده بود که بریتانیای کبیر می تواند تأسیس یک کشور و یا اتحادی از کشورهای عربی را پس از پیروزی بر حکومت عثمانی متصور شود، که فقط به استثنای چند منطقه می تواند از عربستان سعودی تا مرزهای ترکیه کنونی را در بربگیرد.
اما آنچه سایکس – پیکو با به میان کشیدن پای روسیهٔ تزاری که در جنگ حیاتی و مماتی جهانی اول درگیر بود تصویب کردند درست برخلاف آن چیزی بود که سر هنری مک ماهون قول داده بود؛ تقسیم غنیمت عثمانی عمدتاً میان بریتانیا و فرانسه.
طبق این قرارداد لبنان و سوریه کنونی تحت قیمومیت فرانسه قرار گرفتند و چنانکه اتحادیه ملل تأسیس شده در سال ۱۹۲۰ نام گرفت، اردن، عراق و فلسطین (اسرائیل کنونی) تحت قیمومیت بریتانیا درآمد. در این قرارداد دیگر سخنی از پادشاهی متحد عربی که سر هنری مک ماهون قول داده بود در میان نبود. پس از آنکه حکومت بلشویکی تازه تأسیس در روسیه مفاد این قرارداد را در سال ۱۹۱۷ فاش کرد اعراب مثل امروز آن را خیانت و خنجر از پشت خواندند.

یکی از روزنامه های معتبر آلمانی چندی پیش نوشته بود که این قرارداد سایکس – پیکو حداقل واجد نظم باثباتی بود که صد سال دوام داشت و امروز در معرض خطر است و ایالات متحده به جز اشغال عراق توسط جورج بوش در سال ۲۰۰۳ مداخله ای در منطقه خاور نزدیک نداشته است. اگرچه در صحت این حکم شکی نیست اما اسلاف استعماری ایالات متحده یعنی فرانسه و بریتانیا واجد یک سلسله مداخله هایی بودند که جنگی را که جورج بوش در عراق به راه انداخت را می توان به آسانی در تداوم آن ارزیابی کرد.
ابتدا باید یادآوری کرد که پیمان سایکس – پیکو زمینهٔ تاریخی خودش را داشته است. بریتانیایی ها در سال ۱۸۸۱ در مصر جا خوش کرده بودند. اگر از این منظر به این امر نگاه کنیم این قرارداد مرگبار برای عرب ها تنها ادامهٔ سیاست های استعماری اروپایی ها در خاور نزدیک بود و گذشته از آن آغازگر یک رشته مداخله های کشورهای غربی در این منطقه به شمار می رفت و جنگی که جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۳ علیه رژیم صدام حسین به راه انداخت نقطهٔ اوج تراژیک آن تاکنون بوده است.
درست یک سال پس از انعقاد پیمان سایکس – پیکو بود که بریتانیایی ها پس از تصرف بغداد در سال ۱۹۱۷ مبادرت به ایجاد یک کشور به نام عراق کردند که می بایست شامل شیعیان، سنی ها و کردهای ساکن این منطقه باشد. کارگزار غیرنظامی بریتانیایی مستقر در بغداد به نام آرنولد ویلسون به لندن تلگرام زد که این طرح «جواز یک فاجعه به تمام معنا» است. او بعدها نوشت که دو میلیون مسلمان شیعی حاضر نخواهند بود تا به حکومت اقلیت سنی تن دهند. یک میسیونر آمریکایی به گرترود بل، محقق و ماجراجوی بریتانیایی ساکن بغداد و همدست حکومت اشغالگر بریتانیایی نوشت که تلاش برای کشیدن یک خط دور عراق و وحدت سیاسی نامیدن آن «مقابله با چهار هزار سال تاریخ» است.
چندی نگذشت که منازعه های سیاسی آغاز شد. در سال ۱۹۲۰ کردها در شمال دست به شورش علیه بریتانیایی ها زدند که به قیمت کاربرد گازهای سمی توسط بریتانیایی ها سرکوب شد. فرانسوی ها در سوریه پنج کشور مجزا تشکیل دادند (با لبنان حتی شش کشور). در سال ۱۹۲۰ ابتدا دروزی ها و سپس اقلیت های مذهبی و قومی دیگر علیه فرانسوی ها دست به شورش زدند. پس از شکست فرانسوی ها توسط آلمان هیتلری، سوریه در سال ۱۹۴۰ تحت حاکمیت حکومت ویشی ژنرال پاتن قرار گرفت و تنها در سال ۱۹۴۴ بود که استقلال خود را بازیافت.
در فلسطین (اسرائیل کنونی) عرب های فلسطینی از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ علیه تلاش های سلطه گرانهٔ خشونت زای یهودیان شورش کردند. بریتانیایی ها این شورش ها را سرکوب کردند، پنج هزار فلسطینی جان باختند و ۱۰ هزار نفر مجروح شدند. یهودیان ۴۶۳ و بریتانیایی ها ۱۰۱ کشته دادند.
مهم ترین مداخلهٔ غرب که ناگوارترین پیامدها را در برداشت، پشتیبانی غرب از صهیونیست های رادیکال بود که مبارزه شان علیه فلسطینی های ساکن این منطقه به تأسیس حکومت اسرائیل انجامید. بدیهی است که یهودیان پس از سده ها پیگرد در اروپا و پس از وقوع هولوکاست از حق امنیت حیاتی برخوردار بودند. اما کشوری که صهیونیست ها در فلسطین برپا کردند علیه خواست مردم فلسطینی ساکن در این منطقه عملی شد. در این میان کم نبودند افرادی چون هانا آرنت که اگرچه خواهان تأسیس حکومت یهودی در فلسطین بودند اما هشدار می دادند که نمی توان آن را علیه خواست مردم ساکن آن تشکیل داد در غیر این صورت کشور اسرائیل به قلعهٔ محصورشده ای تبدیل خواهد شد. این پیشگویی چنانکه پیداست تمام و کمال به واقعیت پیوسته است.
این مداخله ها به جنگ های تمام عیاری انجامید زیرا همه کسانی که در این کار دست داشتند می بایست بدانند که عرب ها بی مقاومت به تشکیل یک حکومت بیگانه در سرزمین های آبا و اجدادی خود تن نخواهند داد. چنین بود که در سال های ۱۹۴۸/۱۹۴۹ جنگ میان فلسطینی ها و اسرائیلی ها به وقوع پیوست که اسرائیلی ها آن را «جنگ رهایی بخش» می نامند. در سال ۱۹۶۷ جنگ شش روزه، که اسرائیل طی آن کرانه غربی رود اردن را تسخیر کرد – سال ۲۰۱۷ پنجاه سالگی آن است – و از آن پس حکومت اشغالگر سختگیرانه ای را پابرجا نگهداشته است. نیروهای مصری در سال ۱۹۷۳ برای بازپس گیری شبه جزیره سینا از آبراه سوئز گذشتند و اسرائیل در سال ۱۹۸۲ به خاک لبنان تجاوز کرد تا مقر یاسر عرفات و سازمان آزادی بخش فلسطین را از این کشور براند. پیش از آن در سال ۱۹۷۰ حسین پادشاه اردن نیروهای فلسطینی عرفات را از امّان که به یک دولت در دولت در این شهر تبدیل شده بود تارانده بود. تأسیس «سازمان آزادی بخش فلسطین» و بعدها شکل گرفتن «سازمان مقاومت اسلامی» حماس نتیجهٔ مستقیم تأسیس حکومت اسرائیل علی رغم خواست فلسطینیان بود. اینکه اسرائیل از فرصت در سال های ۱۹۴۸/۱۹۴۹ سوءاستفاده کرد و صدها هزار فلسطینی را از خانه و کاشانه خود تاراند به اندازهٔ کافی مستند است اما هنوز در آگاهی افکار عمومی غرب نقش نبسته است.

در خارج از فلسطین نیز غرب دست به مداخله هایی زد که متضمن پیامدهای مرگبار برای کل منطقه بوده است؛ مثلاً در سال ۱۹۵۳. در سال ۱۹۵۱ محمد مصدق نخست وزیر ایران با ملی کردن صنعت نفت دست انگلیسی ها را از آن کوتاه کرد. بریتانیایی ها در اوایل این سده به حوزه های نفتی آبادان چنگ انداخته و با پرداخت بهای ناچیز و صدور آن به انگلستان بهره کشی از آن منابع را آغاز کردند. این بهره کشی از آن جهت برای این کشور دریانورد اهمیت داشت که در حین جنگ جهانی اول تمام ناوهای جنگی خود را به یاری نفت ایران از زغال سنگ به سوخت نفت تبدیل کرد.
بدیهی بود که بریتانیایی ها و آمریکایی ها به سلب مالکیت نفت توسط مصدق گردن نمی نهادند و در دوران جنگ سرد نخست وزیر ایران را به کمونیست بودن متهم کرده و شخصی به نام نورمن شوارتسکوف، پدر ژنرالی که در سال ۱۹۹۱ نیروهای صدام را از کویت بیرون راند، به همراه کرمیت روزولت، مأمور سیا طرح انجام عملیات کودتایی علیه مصدق نخست وزیر نافرمان را طرح ریزی کردند. با انجام این کودتا مصدق سرنگون و شاه به رأس حکومت بازگشت. نلسون ماندلا قهرمان آزادی خواه آفریقای جنوبی یک بار گفته بود که سرنگونی مصدق در سال ۱۹۵۳ بالاجبار به سرنگونی رژیم شاه در سال ۱۹۷۹ و قدرت گیری آیت الله خمینی انجامید. سقوط حکومت محمد مصدق به ضربه ای جبران ناپذیر برای مردم منطقه باقی مانده است – ایرانی ها و عرب ها به یک اندازه، مثل پیمان سایکس – پیکو در سال ۱۹۱۶.
چیزی از قدرت گیری آیت الله خمینی نگذشته بود که رقیب بزرگ این کشور یعنی صدام حسین در روز ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰ به کشور همسایهٔ خود حمله برد. این جنگ خونین هشت سال تمام طول کشید. یقین است که غرب بلاواسطه در ترغیب به انجام این جنگ دست نداشت. اما این که دو کشور نفت خیز منطقه خلیج فارس همدیگر را خنثی می کردند به سودشان بود. آمریکایی گاه ایرانی ها و گاه عراقی ها را به نسبت شرایط جنگی مورد حمایت قرار می دادند. در این محاسبات یک میلیون کشته جنگی جایی را اشغال نمی کرد. مسئله نفت و سلطه بر مخازن نفتی بود. یکی از دلالان نفتی غربی در آن روز گفته بود: «ما جنگ ایران – عراق را آغاز کردیم و من می گویم، ما این جنگ را آغاز کردیم تا یک کشور را به دست کشور دیگر نابود کنیم.» سر آخر پس از هشت سال جنگ هر دو کشور رقیب دست کشیدند. غرب به هدف خود رسیده بود: هیچ کدام از طرفین نه ایران و نه عراق نمی توانستند در حکم حاکم مطلق منابع نفتی ظاهر شوند.
و جنگی که در سال ۱۹۹۱ برای بیرون راندن عراق از کویت اشغالی توسط رژیم صدام انجام گرفت. درست است که شورای امنیت سازمان ملل متحد به ائتلاف تحت رهبری آمریکا برای وارد شدن در جنگ با عراق مأموریت داد و در ظاهر یک جنگ سازگار با حقوق بین الملل ارزیابی می شود. اما آیا نحوهٔ انجام جنگ هم با حقوق بین الملل سازگار بود؟ نورمن شوارتسکوف هفته های متمادی این کشور را با بمباران های بی وقفه با خاک یکسان کرد تا گویا با تخریب زیرساخت های نظامی کشور راه های مبادلاتی تسلیحاتی را قطع کند. اما آیا برای رسیدن به این مقصود لازم بود پل های بغداد را که بیش از ششصد کیلومتر از مناطق جنگی دور بود تخریب کند؟
تنها پس از آنکه سروصدای جنگ خوابید روشن شد که: هدف کارزار بمباران آمریکایی ها این بود که تا حد ممکن زیرساخت های غیرنظامی عراق را نابود کند و نگذارد این کشور نسبتاً پیشرفتهٔ عربی به این زودی ها به جبران خسارات جنگی نائل آید. تأثیر مطلوب آن حذف یکی از مخالفان جدی اسرائیل در میان اعراب از صحنه بود.
و بالاخره ماه مارس مرگبار سال ۲۰۰۳؛ دوازده سال پیش از آن نورمن شوارتسکوف پسر تلاش کرده بود رئیس جمهور، جورج بوش را متقاعد سازد که اجازهٔ ورود مستقیم به بغداد و سرنگونی قطعی صدام را داشته باشد. اما جورج بوش پدر پیشاپیش می دانست که چنین کاری بدون کسب حمایت شورای امنیت سازمان ملل چه پیامدهایی می توانست در برداشته باشد: هرج ومرج در کشور. اما بوش پسر کاری به عقل پدر نداشت. او با یک کارزار بی مانند فریب و نیرنگ رسالت «تغییر رژیم» در عراق را آغاز کرد: صدام حسین سلاح های امحاء جمعی انبار کرده، صدام حسین در پی تأمین اورانیوم از آفریقای غربی بوده، در خیابان های بغداد دسته های القاعده دست به زورگیری می زنند، اتهامی بسا کذب، زیرا هیچ حاکم مستبدی در تراز صدام حسین به هیچ وجه به رقیب سیاسی اش اجازه چنین کاری را نمی داد.
آمریکایی ها از لحاظ نظامی دست بالا را داشتند و پیروز شدند، اما کشور را از نظر سیاسی به هرج ومرج انداختند. پل برمر کارگزار غیرنظامی عراق حزب حاکم بعث و ارتش را منحل کرد و بدین ترتیب هزاران نفر از کارمندان دولتی و ارتشیان کارشان را از دست دادند، گروه های تروریستی مثل «القاعدهٔ میان دورود» و گروه هایی مثل «حکومت اسلامی شام» که از صفر آغاز کردند تلاش کردند تا از خلأ ایجادشده استفاده کرده و آن را پر کنند. هرج ومرج به اوج خود رسید و سوریه را نیز که جورج بوش عجالتاً از تغییر رژیم آن صرف نظر کرده بود، زیرا زیر بار هرج مرج ایجاد شده در عراق مانده بود، فراگرفت. نتیجه اینکه دخالت نظامی آمریکایی ها در عراق سال ۲۰۰۳ تاکنون بزرگترین مداخلهٔ غرب پس از انعقاد پیمان سایکس – پیکو بوده است. شاید غربی ها این تداوم مرگبار را تشخیص ندهند، اما از حافظهٔ تاریخی مردم دنیای عرب ها نازدودنی است.
مسئلهٔ مداخله های غرب در خاور نزدیک موضوع کتاب های فراوانی بوده است، اما یک پرسش غیرتاریخی همچنین باقی است و اینکه: بدون پیمان سایکس – پیکو و مداخله های غربی متعاقب آن، امروز این منطقه چه وضعیتی می داشت؟ دنیای صلح جوی عربی؟ جوامع عربی تا به امروز عمدتاً جامعه دودمانی و طایفه ای باقی مانده است. درگیری های حاکم در این کشورها نه منازعات میان کشورهای ملی، بلکه میان همین طوایف، دودمان ها و فامیلی است. این انتظار که خاور نزدیک بدون مداخلهٔ غربی ساختاری مسالمت جو باقی می ماند توهمی بیش نیست. افزون بر آن پس از انعقاد پیمان سایکس – پیکو در سال ۱۹۱۶ و به تدریج با کشف منابع نفتی بی شک مقدمهٔ مداخله های مکرر کشورهای گوناگون فراهم شد. به یک سخن نمی شد انتظار داشت که صلح جاودانی در این منطقه برقرار باشد.
سر آخر اینکه هر چقدر هم پیمان سایکس – پیکو برای توسعهٔ حوزهٔ کشورهای عربی پیامدهای وخیمی در برداشته، اما در همان حال یک شانس و امکان را هم با خود داشته است؛ شکل گیری تدریجی ساختار دمکراتیک در کشورهای تازه تأسیس. اما حکام عربی کشورهای ملی تازه تأسیس هیچ وقت در خدمت مردم خود نبوده اند. حفظ قدرت همواره هدف اصلی آنان بوده است. عرب ها از ایجاد همبستگی برای نمونه علیه نظم ایجادشده در پی این پیمان غفلت کردند. شاهان و حکام کشورهای ملی ایجادشده از سوی غرب در این منطقه تنها به فکر منافع خود بودند. آری مداخله های مرگبار غرب پس از سال ۱۹۱۶ واقعیت دارد. اما عرب ها نیز علیه این زورگویی مرزی همبستگی از خود نشان ندادند، بدین خاطر هم اعتراض نخبگان حاکم در کشورهای عربی علیه این پیمان خنک و بی مزه است.

* خبرنگار سابق روزنامهٔ «زود دویچه سایتونگ» در خاورمیانه مستقر در قاهره

ترجمه: واهیک کشیش زاده

منبع : دیپلماسی ایرانی

استاد عبدالغفور جوهرچی نماینده جمهوری اسلامی ایران و استاد حوزههای علمیه انورالعلوم خیرآباد و احناف تایباد به مقام نخست مسابقات بینالمللی قرآن روشندلان دست یافت.

به گزارش سنت آنلاین به نقل از رسانهها، عبدالغفور جوهرچی نماینده کشورمان به مقام نخست مسابقات بینالمللی قرآن روشندلان دست یافت.

در اولین دوره مسابقات بین المللی قرآن روشندلان کشورهای اسلامی، نمایندگان ۱۷ کشور حضور یافته و با یکدیگر به رقابت پرداختند.

برای حضور در اوّلین دوره مسابقات بین المللی قرآن روشندلان، از هر کشور فقط یک نماینده معرفی شده بود و استاد عبدالغفور جوهرچی به عنوان منتخب ایران در این مسابقات حضور یافت و رتبه اول را از آن خود نمود و آهمت ساریکایا از ترکیه و صابرین محمد زعیبی از تونس به ترتیب مقامهای دوم و سوم را کسب کردند.
منبع سنت انلاین

ضربهای که توافق انگلیس و فرانسه به خاورمیانه و جهان زد
صد سال پس از سایکس – پیکو؛ مصائب یک قرارداد مرگبار

نویسنده: هایکو فلوتائو*
روشن نیست که وزارت امور خارجه در لندن و پاریس ۱۶ ماه مه امسال را با خشنودی و شادمانی جشن می گیرند و یا آن را به دست فراموشی می سپارند، شاید هم بارقه ای از انتقاد از خود را نشان خواهند داد. صد سال پیش از این بود که در ۱۶ ماه مه ۱۹۱۶ (برخی از منابع روز ۱۱ ماه مه را ثبت کرده اند) دیپلمات انگلیسی مارک سایکس و همتای فرانسوی اش فرانسوا ژرژ پیکو قرارداد تقسیم امپراتوری عثمانی را که شکستش در جنگ جهانی اول محتوم به نظر می رسید، امضا کردند.
هر فرد عرب که اندک آگاهی تاریخی دارد امروز که صد سال از این واقعه می گذرد هنوز احساس می کند که غرب از پشت به او خنجر زده است، زیرا شش ماه پیش از آن در روز ۳۰ ژانویه ۱۹۱۶ بود که سر هنری مک ماهون در خلال چهارمین و آخرین نامهٔ خود به حسین حاکم مکه چنین وانمود کرده بود که بریتانیای کبیر می تواند تأسیس یک کشور و یا اتحادی از کشورهای عربی را پس از پیروزی بر حکومت عثمانی متصور شود، که فقط به استثنای چند منطقه می تواند از عربستان سعودی تا مرزهای ترکیه کنونی را در بربگیرد.
اما آنچه سایکس – پیکو با به میان کشیدن پای روسیهٔ تزاری که در جنگ حیاتی و مماتی جهانی اول درگیر بود تصویب کردند درست برخلاف آن چیزی بود که سر هنری مک ماهون قول داده بود؛ تقسیم غنیمت عثمانی عمدتاً میان بریتانیا و فرانسه.
طبق این قرارداد لبنان و سوریه کنونی تحت قیمومیت فرانسه قرار گرفتند و چنانکه اتحادیه ملل تأسیس شده در سال ۱۹۲۰ نام گرفت، اردن، عراق و فلسطین (اسرائیل کنونی) تحت قیمومیت بریتانیا درآمد. در این قرارداد دیگر سخنی از پادشاهی متحد عربی که سر هنری مک ماهون قول داده بود در میان نبود. پس از آنکه حکومت بلشویکی تازه تأسیس در روسیه مفاد این قرارداد را در سال ۱۹۱۷ فاش کرد اعراب مثل امروز آن را خیانت و خنجر از پشت خواندند.

یکی از روزنامه های معتبر آلمانی چندی پیش نوشته بود که این قرارداد سایکس – پیکو حداقل واجد نظم باثباتی بود که صد سال دوام داشت و امروز در معرض خطر است و ایالات متحده به جز اشغال عراق توسط جورج بوش در سال ۲۰۰۳ مداخله ای در منطقه خاور نزدیک نداشته است. اگرچه در صحت این حکم شکی نیست اما اسلاف استعماری ایالات متحده یعنی فرانسه و بریتانیا واجد یک سلسله مداخله هایی بودند که جنگی را که جورج بوش در عراق به راه انداخت را می توان به آسانی در تداوم آن ارزیابی کرد.
ابتدا باید یادآوری کرد که پیمان سایکس – پیکو زمینهٔ تاریخی خودش را داشته است. بریتانیایی ها در سال ۱۸۸۱ در مصر جا خوش کرده بودند. اگر از این منظر به این امر نگاه کنیم این قرارداد مرگبار برای عرب ها تنها ادامهٔ سیاست های استعماری اروپایی ها در خاور نزدیک بود و گذشته از آن آغازگر یک رشته مداخله های کشورهای غربی در این منطقه به شمار می رفت و جنگی که جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۳ علیه رژیم صدام حسین به راه انداخت نقطهٔ اوج تراژیک آن تاکنون بوده است.
درست یک سال پس از انعقاد پیمان سایکس – پیکو بود که بریتانیایی ها پس از تصرف بغداد در سال ۱۹۱۷ مبادرت به ایجاد یک کشور به نام عراق کردند که می بایست شامل شیعیان، سنی ها و کردهای ساکن این منطقه باشد. کارگزار غیرنظامی بریتانیایی مستقر در بغداد به نام آرنولد ویلسون به لندن تلگرام زد که این طرح «جواز یک فاجعه به تمام معنا» است. او بعدها نوشت که دو میلیون مسلمان شیعی حاضر نخواهند بود تا به حکومت اقلیت سنی تن دهند. یک میسیونر آمریکایی به گرترود بل، محقق و ماجراجوی بریتانیایی ساکن بغداد و همدست حکومت اشغالگر بریتانیایی نوشت که تلاش برای کشیدن یک خط دور عراق و وحدت سیاسی نامیدن آن «مقابله با چهار هزار سال تاریخ» است.
چندی نگذشت که منازعه های سیاسی آغاز شد. در سال ۱۹۲۰ کردها در شمال دست به شورش علیه بریتانیایی ها زدند که به قیمت کاربرد گازهای سمی توسط بریتانیایی ها سرکوب شد. فرانسوی ها در سوریه پنج کشور مجزا تشکیل دادند (با لبنان حتی شش کشور). در سال ۱۹۲۰ ابتدا دروزی ها و سپس اقلیت های مذهبی و قومی دیگر علیه فرانسوی ها دست به شورش زدند. پس از شکست فرانسوی ها توسط آلمان هیتلری، سوریه در سال ۱۹۴۰ تحت حاکمیت حکومت ویشی ژنرال پاتن قرار گرفت و تنها در سال ۱۹۴۴ بود که استقلال خود را بازیافت.
در فلسطین (اسرائیل کنونی) عرب های فلسطینی از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ علیه تلاش های سلطه گرانهٔ خشونت زای یهودیان شورش کردند. بریتانیایی ها این شورش ها را سرکوب کردند، پنج هزار فلسطینی جان باختند و ۱۰ هزار نفر مجروح شدند. یهودیان ۴۶۳ و بریتانیایی ها ۱۰۱ کشته دادند.
مهم ترین مداخلهٔ غرب که ناگوارترین پیامدها را در برداشت، پشتیبانی غرب از صهیونیست های رادیکال بود که مبارزه شان علیه فلسطینی های ساکن این منطقه به تأسیس حکومت اسرائیل انجامید. بدیهی است که یهودیان پس از سده ها پیگرد در اروپا و پس از وقوع هولوکاست از حق امنیت حیاتی برخوردار بودند. اما کشوری که صهیونیست ها در فلسطین برپا کردند علیه خواست مردم فلسطینی ساکن در این منطقه عملی شد. در این میان کم نبودند افرادی چون هانا آرنت که اگرچه خواهان تأسیس حکومت یهودی در فلسطین بودند اما هشدار می دادند که نمی توان آن را علیه خواست مردم ساکن آن تشکیل داد در غیر این صورت کشور اسرائیل به قلعهٔ محصورشده ای تبدیل خواهد شد. این پیشگویی چنانکه پیداست تمام و کمال به واقعیت پیوسته است.
این مداخله ها به جنگ های تمام عیاری انجامید زیرا همه کسانی که در این کار دست داشتند می بایست بدانند که عرب ها بی مقاومت به تشکیل یک حکومت بیگانه در سرزمین های آبا و اجدادی خود تن نخواهند داد. چنین بود که در سال های ۱۹۴۸/۱۹۴۹ جنگ میان فلسطینی ها و اسرائیلی ها به وقوع پیوست که اسرائیلی ها آن را «جنگ رهایی بخش» می نامند. در سال ۱۹۶۷ جنگ شش روزه، که اسرائیل طی آن کرانه غربی رود اردن را تسخیر کرد – سال ۲۰۱۷ پنجاه سالگی آن است – و از آن پس حکومت اشغالگر سختگیرانه ای را پابرجا نگهداشته است. نیروهای مصری در سال ۱۹۷۳ برای بازپس گیری شبه جزیره سینا از آبراه سوئز گذشتند و اسرائیل در سال ۱۹۸۲ به خاک لبنان تجاوز کرد تا مقر یاسر عرفات و سازمان آزادی بخش فلسطین را از این کشور براند. پیش از آن در سال ۱۹۷۰ حسین پادشاه اردن نیروهای فلسطینی عرفات را از امّان که به یک دولت در دولت در این شهر تبدیل شده بود تارانده بود. تأسیس «سازمان آزادی بخش فلسطین» و بعدها شکل گرفتن «سازمان مقاومت اسلامی» حماس نتیجهٔ مستقیم تأسیس حکومت اسرائیل علی رغم خواست فلسطینیان بود. اینکه اسرائیل از فرصت در سال های ۱۹۴۸/۱۹۴۹ سوءاستفاده کرد و صدها هزار فلسطینی را از خانه و کاشانه خود تاراند به اندازهٔ کافی مستند است اما هنوز در آگاهی افکار عمومی غرب نقش نبسته است.

در خارج از فلسطین نیز غرب دست به مداخله هایی زد که متضمن پیامدهای مرگبار برای کل منطقه بوده است؛ مثلاً در سال ۱۹۵۳. در سال ۱۹۵۱ محمد مصدق نخست وزیر ایران با ملی کردن صنعت نفت دست انگلیسی ها را از آن کوتاه کرد. بریتانیایی ها در اوایل این سده به حوزه های نفتی آبادان چنگ انداخته و با پرداخت بهای ناچیز و صدور آن به انگلستان بهره کشی از آن منابع را آغاز کردند. این بهره کشی از آن جهت برای این کشور دریانورد اهمیت داشت که در حین جنگ جهانی اول تمام ناوهای جنگی خود را به یاری نفت ایران از زغال سنگ به سوخت نفت تبدیل کرد.
بدیهی بود که بریتانیایی ها و آمریکایی ها به سلب مالکیت نفت توسط مصدق گردن نمی نهادند و در دوران جنگ سرد نخست وزیر ایران را به کمونیست بودن متهم کرده و شخصی به نام نورمن شوارتسکوف، پدر ژنرالی که در سال ۱۹۹۱ نیروهای صدام را از کویت بیرون راند، به همراه کرمیت روزولت، مأمور سیا طرح انجام عملیات کودتایی علیه مصدق نخست وزیر نافرمان را طرح ریزی کردند. با انجام این کودتا مصدق سرنگون و شاه به رأس حکومت بازگشت. نلسون ماندلا قهرمان آزادی خواه آفریقای جنوبی یک بار گفته بود که سرنگونی مصدق در سال ۱۹۵۳ بالاجبار به سرنگونی رژیم شاه در سال ۱۹۷۹ و قدرت گیری آیت الله خمینی انجامید. سقوط حکومت محمد مصدق به ضربه ای جبران ناپذیر برای مردم منطقه باقی مانده است – ایرانی ها و عرب ها به یک اندازه، مثل پیمان سایکس – پیکو در سال ۱۹۱۶.
چیزی از قدرت گیری آیت الله خمینی نگذشته بود که رقیب بزرگ این کشور یعنی صدام حسین در روز ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰ به کشور همسایهٔ خود حمله برد. این جنگ خونین هشت سال تمام طول کشید. یقین است که غرب بلاواسطه در ترغیب به انجام این جنگ دست نداشت. اما این که دو کشور نفت خیز منطقه خلیج فارس همدیگر را خنثی می کردند به سودشان بود. آمریکایی گاه ایرانی ها و گاه عراقی ها را به نسبت شرایط جنگی مورد حمایت قرار می دادند. در این محاسبات یک میلیون کشته جنگی جایی را اشغال نمی کرد. مسئله نفت و سلطه بر مخازن نفتی بود. یکی از دلالان نفتی غربی در آن روز گفته بود: «ما جنگ ایران – عراق را آغاز کردیم و من می گویم، ما این جنگ را آغاز کردیم تا یک کشور را به دست کشور دیگر نابود کنیم.» سر آخر پس از هشت سال جنگ هر دو کشور رقیب دست کشیدند. غرب به هدف خود رسیده بود: هیچ کدام از طرفین نه ایران و نه عراق نمی توانستند در حکم حاکم مطلق منابع نفتی ظاهر شوند.
و جنگی که در سال ۱۹۹۱ برای بیرون راندن عراق از کویت اشغالی توسط رژیم صدام انجام گرفت. درست است که شورای امنیت سازمان ملل متحد به ائتلاف تحت رهبری آمریکا برای وارد شدن در جنگ با عراق مأموریت داد و در ظاهر یک جنگ سازگار با حقوق بین الملل ارزیابی می شود. اما آیا نحوهٔ انجام جنگ هم با حقوق بین الملل سازگار بود؟ نورمن شوارتسکوف هفته های متمادی این کشور را با بمباران های بی وقفه با خاک یکسان کرد تا گویا با تخریب زیرساخت های نظامی کشور راه های مبادلاتی تسلیحاتی را قطع کند. اما آیا برای رسیدن به این مقصود لازم بود پل های بغداد را که بیش از ششصد کیلومتر از مناطق جنگی دور بود تخریب کند؟
تنها پس از آنکه سروصدای جنگ خوابید روشن شد که: هدف کارزار بمباران آمریکایی ها این بود که تا حد ممکن زیرساخت های غیرنظامی عراق را نابود کند و نگذارد این کشور نسبتاً پیشرفتهٔ عربی به این زودی ها به جبران خسارات جنگی نائل آید. تأثیر مطلوب آن حذف یکی از مخالفان جدی اسرائیل در میان اعراب از صحنه بود.
و بالاخره ماه مارس مرگبار سال ۲۰۰۳؛ دوازده سال پیش از آن نورمن شوارتسکوف پسر تلاش کرده بود رئیس جمهور، جورج بوش را متقاعد سازد که اجازهٔ ورود مستقیم به بغداد و سرنگونی قطعی صدام را داشته باشد. اما جورج بوش پدر پیشاپیش می دانست که چنین کاری بدون کسب حمایت شورای امنیت سازمان ملل چه پیامدهایی می توانست در برداشته باشد: هرج ومرج در کشور. اما بوش پسر کاری به عقل پدر نداشت. او با یک کارزار بی مانند فریب و نیرنگ رسالت «تغییر رژیم» در عراق را آغاز کرد: صدام حسین سلاح های امحاء جمعی انبار کرده، صدام حسین در پی تأمین اورانیوم از آفریقای غربی بوده، در خیابان های بغداد دسته های القاعده دست به زورگیری می زنند، اتهامی بسا کذب، زیرا هیچ حاکم مستبدی در تراز صدام حسین به هیچ وجه به رقیب سیاسی اش اجازه چنین کاری را نمی داد.
آمریکایی ها از لحاظ نظامی دست بالا را داشتند و پیروز شدند، اما کشور را از نظر سیاسی به هرج ومرج انداختند. پل برمر کارگزار غیرنظامی عراق حزب حاکم بعث و ارتش را منحل کرد و بدین ترتیب هزاران نفر از کارمندان دولتی و ارتشیان کارشان را از دست دادند، گروه های تروریستی مثل «القاعدهٔ میان دورود» و گروه هایی مثل «حکومت اسلامی شام» که از صفر آغاز کردند تلاش کردند تا از خلأ ایجادشده استفاده کرده و آن را پر کنند. هرج ومرج به اوج خود رسید و سوریه را نیز که جورج بوش عجالتاً از تغییر رژیم آن صرف نظر کرده بود، زیرا زیر بار هرج مرج ایجاد شده در عراق مانده بود، فراگرفت. نتیجه اینکه دخالت نظامی آمریکایی ها در عراق سال ۲۰۰۳ تاکنون بزرگترین مداخلهٔ غرب پس از انعقاد پیمان سایکس – پیکو بوده است. شاید غربی ها این تداوم مرگبار را تشخیص ندهند، اما از حافظهٔ تاریخی مردم دنیای عرب ها نازدودنی است.
مسئلهٔ مداخله های غرب در خاور نزدیک موضوع کتاب های فراوانی بوده است، اما یک پرسش غیرتاریخی همچنین باقی است و اینکه: بدون پیمان سایکس – پیکو و مداخله های غربی متعاقب آن، امروز این منطقه چه وضعیتی می داشت؟ دنیای صلح جوی عربی؟ جوامع عربی تا به امروز عمدتاً جامعه دودمانی و طایفه ای باقی مانده است. درگیری های حاکم در این کشورها نه منازعات میان کشورهای ملی، بلکه میان همین طوایف، دودمان ها و فامیلی است. این انتظار که خاور نزدیک بدون مداخلهٔ غربی ساختاری مسالمت جو باقی می ماند توهمی بیش نیست. افزون بر آن پس از انعقاد پیمان سایکس – پیکو در سال ۱۹۱۶ و به تدریج با کشف منابع نفتی بی شک مقدمهٔ مداخله های مکرر کشورهای گوناگون فراهم شد. به یک سخن نمی شد انتظار داشت که صلح جاودانی در این منطقه برقرار باشد.
سر آخر اینکه هر چقدر هم پیمان سایکس – پیکو برای توسعهٔ حوزهٔ کشورهای عربی پیامدهای وخیمی در برداشته، اما در همان حال یک شانس و امکان را هم با خود داشته است؛ شکل گیری تدریجی ساختار دمکراتیک در کشورهای تازه تأسیس. اما حکام عربی کشورهای ملی تازه تأسیس هیچ وقت در خدمت مردم خود نبوده اند. حفظ قدرت همواره هدف اصلی آنان بوده است. عرب ها از ایجاد همبستگی برای نمونه علیه نظم ایجادشده در پی این پیمان غفلت کردند. شاهان و حکام کشورهای ملی ایجادشده از سوی غرب در این منطقه تنها به فکر منافع خود بودند. آری مداخله های مرگبار غرب پس از سال ۱۹۱۶ واقعیت دارد. اما عرب ها نیز علیه این زورگویی مرزی همبستگی از خود نشان ندادند، بدین خاطر هم اعتراض نخبگان حاکم در کشورهای عربی علیه این پیمان خنک و بی مزه است.

* خبرنگار سابق روزنامهٔ «زود دویچه سایتونگ» در خاورمیانه مستقر در قاهره

ترجمه: واهیک کشیش زاده

منبع : دیپلماسی ایرانی

برای اولین بار یک زن مسلمان توانست با کسب اکثریت آراء در آلمان به ریاست پارلمان یکی از ایالت های جنوب این کشور درآید. به گزارش خبرآنلاین به نقل از روزنامه “راینیشن پست” آلمان، “محترم آراس”، نماینده حزب سبز در پارلمان ایالت بادن- وورتمبرگ آلمان با اکثریت آراء به عنوان اولین زن مسلمان رئیس پارلمان این ایالت شد.

به این ترتیب برای اولین بار یک زن مسلمان رئیس پارلمان ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان شد. این زن پنجاه ساله در سراسر آلمان اولین مسلمانی است که رئیس یک پارلمان ایالتی شده است.

اراس که اصالتا اهل ترکیه است با ۹۶ رای موافق در مقابل ۳۹ رای مخالف و ۳ رای ممتنع به ریاست این ایالت در جنوب آلمان درآمد.

این انتخاب پرمعنا در حالی است که در این مجلس از این دوره حزب اسلام ستیز و افراطی آلترناتیو برای آلمان نیز حضور دارد. در این خصوص محترم آراس گفت: تا زمانی که این حزب در چارچوب قوانین مجلس ایالت رفتار کند، من رفتار درست و صحیح را نیز با ایشان خواهم داشت.

گفتنی است حزب سبزها در انتخابات امسال در این ایالت پیشتاز بوده است. از مجموع ۱۴۳ نماینده، حزب AfD نیز ۱۹ صندلی را در اختیار دارد.

منبع: خبر آنلاین .نوگرا

به گزارش سنی دیلی، صدها تن از مردم استانبول بامداد روز چهارشنبه با برگزاری تظاهرات اعتراض آمیز اعدام «موتیر رحمان نظامی» رهبر حزب جماعت اسلامی بنگلادش را محکوم کردند.
مردم استانبول به دعوت انجمن جوانان آناتولی در منطقه فاتح استانبول تجمع و تکبیرگویان به سوی پارک « سراج خانه» راهپیمایی کردند.
تظاهرکنندگان در حالیکه علیه دولت و نخست وزیر بنگلادش شعار می دادند با مسلمانان بنگلادش ابراز همدردی و همبستگی کردند.
بنگلادش روز سه شنبه رهبر حزب جماعت اسلامی بزرگترین حزب اسلامگرای این کشور را اعدام کرد.
‘انیس الحق’ وزیر حقوق و دادگستری بنگلادش اعلام کرد «موتیر رحمان نظامی» ۷۳ ساله پیش از نیمه شب سه شنبه شب به وقت محلی (۲۲ و ۳۰ دقیقه به وقت ایران) در زندانی در داکا به دار آویخته شد.
رئیس شعبه استانبول انجمن جوانان آناتولی در سخنرانی خود در این محل با محکوم کردن اعدام رهبر حزب جماعت اسلامی بنگلادش گفت: مسلمانان در نقاط مختلف جهان تحت ظلم و ستم قرار دارند و زمان آن رسیده است که مسلمانان به فکر همکاری و همبستگی افتاده و از جریانات ضد اسلامی درس عبرت بگیرند.
این تظاهرات بدون هرگونه حادثه ای به پایان رسید و تظاهرکنندگان متفرق شدند.

استاد عبدالرحمن پیرانی، دبیرکلّ جماعت در چهارمین همایش انجمن بینالمللی اقدامات بشردوستانه که در روزهای یکشنبه و دوشنبه ١٩ و ٢٠ اردیبهشت در کویت برگزار شد، مشارکت نمود.

به گزارش سنی دیلی، به نقل از اصلاحوب، دکتر عبدالرحمن پیرانی، دبیرکل جماعت دعوت و اصلاح در چهارمین همایش انجمن بینالمللی اقدامات بشردوستانه تحت عنوان «اقدامات بشردوستانه، مشارکت توانمندی و تداوم» که به همّت مٶسّسهی «الرحمه العالمیه» وابسته به «جمعیت اصلاح اجتماعی» با حضور مهمانان داخلی و خارجی در کویت برگزار شد، حضور یافت. هدف غایی این همایش، مشارکت در فعالیتهای انساندوستانه فارغ از وابستگیهای گروهی، قومی، دینی و مذهبی بود.

در این همایش مٶسساتى مانند کمیسیون جهانی هلال احمر و صلیب سرخ، سازمان جهانی امداد اسلامی و سازمان خیریهی قطر، سازمان دعوت اسلامی، سازمان حقوق بشر و آزادیهای ترکیه (IHH) و مرکز تحقیقات و پژوهشها (مداد) حضور داشتند.

در این همایش که تحت نظارت معاون اول نخستوزیر و وزیر امور خارجهی کویت، برگزار شد، شخصیتهایی نظیر دکترعلی محیالدین قرهداغی، دبیرکلّ اتّحاد جهانی علمای مسلمان، یعقوب عبد المحسن الصانع، وزیر دادگستری و وزیر اوقاف و امور اسلامی کویت، هشام یوسف، یحیى سلیمان العقیلی، هانی بناء، عزت شاهین، عبدالرحمن سوار الذهب رئیس جمهور پیشین سودان حضور داشتند.

به گزارش سنی دیلی به نقل از پرس تی وی ، صادق خان شهردارمسلمان لندن خواستار آموزش اسلام به دونالد ترامپ نامزد جمهوریخواه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شد.

صادق خان که با انتخابش به عنوان شهردار لندن جنجال های زیادی به پا کرده از ترامپ خواسته به لندن بیاید تا در مورد آموزه ها و اصول دین اسلام، چیزهایی فرا بگیرد.

این شخصیت مسلمان همچنین با رد این نظریه که اسلام با ارزش های غربی سازگاری ندارد گفت من خود یکی از اصلی ترین مثال های چنین سازگاری هستم.

دادگاه جنایی قاهره فردا شنبه حکم «محمد مرسی» رئیس جمهور عزل شده مصر و ۱۰ متهم دیگر در پرونده معروف به «جاسوسی برای قطر» را صادر میکند. فردا شنبه شعبه ۱۱ تروریسم دادگاه جنایی قاهره جلسه ای تشکیل و طی آن حکم محمد مرسی و ۱۰ متهم دیگر در پرونده معروف به جاسوسی برای قطر را قرائت می کند.

دادگاه مصر به مدت بیش از یکسال است که به این پرونده رسیدگی می کند و تا کنون ۹۲ جلسه در این باره برگزار شده است که ۳۴ جلسه آن به ارائه مستندات پرونده اختصاص داشت.

بر اساس این گزارش، تحقیقات دیوان عالی امنیت دولت در این پرونده نشان می دهد که محمد مرسی و تعدادی از متهمان گزارشات صادره از دستگاه های اطلاعات عمومی و جنگی، نیروهای مسلح، نیروهای امنیت ملی در وزارت کشور و سازمان نظارت اداری را به سرقت برده اند که در میان آنها اسناد کاملا محرمانه نیز دیده می شود که مربوط به ارتش، مکان های استقرار نیروهای ارتش و سیاست های کلی دولت است.

این متهمان قصد داشتند این گزارشات و اسناد را به دستگاه اطلاعات قطر و شبکه ماهواره ای الجزیره متعلق به این کشور تحویل داده و به مصر و امنیت ملی آن لطمه بزنند. این در حالی است که دادگاه جنایی قاهره سال گذشته میلادی «محمد مرسی» را در پرونده معروف به «فرار از زندان» به اعدام و در پرونده «جاسوسی» به حبس ابد محکوم کرد.

این دادگاه همچنین محمد بدیع رهبر اخوان المسلمین و تعداد دیگری از رهبران اخوان المسلمین از جمله رشاد البیومی، سعد الکتاتنی محیالسید احمد و عصام العریان را در جریان پرونده فرار از زندان به اعدام با چوبه دار محکوم نمود.

بر اساس این گزارش دادگاه جنایی قاهره در پرونده جاسوسی نیز علی البلتاجی، خیرت الشاطر جانشین اول رهبر اخوان المسلمین و احمد عبدالعاطی را به اعدام با چوبه دار محکوم کرد. در همین رابطه محمد مرسی، محمد بدیع رهبر اخوان المسلمین و سعد الکتاتنی و عصام العریان و تعدادی دیگر از رهبران اخوان المسلمین در پرونده جاسوسی به حبس ابد محکوم شدند.

بر اساس این گزارش، مرسی هم اکنون در رابطه با ۵ پرونده تحت محاکمه است که عبارتند از: وادی نطرون (مرسی در این پرونده طی حکم اولیه به اعدام محکوم شده است)، جاسوسی برای حماس و بیگانگان (در این پرونده مرسی طی حکم اولیه به ۲۵ سال حبس محکوم شده است)، حوادث کاخ الاتحادیه (حکم اولیه مبنی بر حبس ۲۰ ساله برای مرسی صادر شده است) و علاوه بر آن وی در پرونده های اهانت به دستگاه قضایی و جاسوسی برای قطر تحت محاکمه است.

منبع: تسنیم
نوگرا

کنفرانس جهانی میثاق خانواده در جلسه اختتامیه خویش به تاریخ ۶ اپریل ۲۰۱۶م در شهر استانبول ترکیه، میثاق جهانی خانواده را صادر کرد تا بدیل میثاق بین Captureالمللی سیداو (CEDAW)* باشد؛ چون میثاق سیداو به اعتراضات گسترده جهانی مواجه گردید. مسؤولین کنفرانس بیان داشتند که این میثاق جدید را به ملل متحد، کنفرانس همکاری های اسلامی، دولت ها و نهادهای دیگر در سطح جهان میفرستیم؛ بر علاوه آن، برنامه آگاهی دهی ملی و مؤسساتی جهانی راه اندازی میکنیم تا از خلال آن، این میثاق و مواد آن را به معرفی گرفته و تفاوتهای متمایز آن را نسبت به پیمان سیداو و دیگر پیمانهای مشابه واضح سازیم.

میثاق جدید خانواده را دکتر بیان توفیق، وزیر سابق امور خانواده عراق در جلسه اختتامیه کنفرانس به خوانش گرفت، این کنفرانس به ریاست استاد دکتور علی محی الدین قره داغی امین عام اتحاد جهانی علمای مسلمین و معاون رئیس مجلس فتوی و پژوهشهای اروپا و عضویت استاد علی قورت رئیس اتحاد سازمانهای خانوادگی در جهان اسلام، استاد دکتر عبدالمجید نجار عضو مجلس امنای اتحاد جهانی علمای مسلمین و رئیس کمیته علمی و تنظمی کنفرانس، دکتوره نزیهه معاریج رئیس کمیته بخش زنان اتحاد جهانی علمای مسلمین و اشتراک نخبگانی از علماء، پژوهشگران و متخصصانی ازشخصیتهای برازنده و سازمانهای جهانی متخصص در امور خانواده، زن، کودک، قانون، حقوق و اجتماع تدویر یافت.

اینک متن میثاق خانواده صادر شده توسط کنفرانس جهانی میثاق خانواده تقدیم میگردد:

میثاق (کنوانسیون) خانواده

مقدمه

چون خانواده نخستین ایستگاه سازندگی انسان و بقای نوع بشری و استمرار زندگی است، جامعه بشری امروز بیشتر نیازمند غرس اساسات انسانی، نگهداری پایگاه خانواده و حمایت آن از فروپاشی و نابودی است.

چون خانواده در زمانه معاصر ما در معرض نابسامانیهای خطرناکی قرار داشته و به چالشهای بزرگی در همه سطوح زندگی مواجه است که ادامه این وضع ناهنجار به فروپاشی خانواده میانجامد.

برمبنای درهم پیچی ارتباطات فرهنگی و تمدنی بین مردم، ارتباطات قانونی بین شان از لابلای پیمانها و معاهدات بین المللی که پیامدهای منفی آن بر جوامع انسانی انعکاس یافته است، از جمله این جوامع، جامعه اسلامی است که فرهنگ دینیاش، نهاد خانواده را بزرگ میشمارد و آن را با منظومهی از اصول اخلاقی و قواعد شرعی که قوت و فعالتیش را نگهمیدارد؛ احاطه کرده است.

لذا این میثاق بر مبنای اصول عمومی هماهنگ با فطرت انسانی و ادیان آسمانی که شریعت اسلامی آن را تأیید کرده است و موافق با تعدد فرهنگی که منشور ملل متحد به احترام آن تأکیده کرده ؛ صادر می گردد.

فصل اول: مفهوم خانواده و مقاصد آن

ماده اول: مفهوم خانواده:

خانواده واحد اجتماعی است که با ازدواج شرعی و با تعهد و رضایت بین یک مرد و زن ایجاد میگردد که بر مبنای عدالت، نیکوکاری، همکاری، مشوره، محبت و مهربانی ادامه میابد.

ماده دوم: خانواده از زن و شوهر و فرزندان – اگر وجود داشتند – تشکیل میگردد.

ماده سوم : مقاصد خانواده:

۱٫ عفت و پاکدامنی زن و شوهر و حفظ آبروی شان.

۲٫ حفظ نسل و رعایت صحی، اجتماعی و روانی آن.

۳٫ بقای نوع انسانی.

۴٫ آرامش و استقرار روحی، محبت و مهربانی.

۵٫ بنای جامعه انسانی با امن و آسایش.

۶٫ پاسخگویی نیاز وابستگی به خانواد.

فصل دوم: اساسات خانواده و مکلفیت های آن:

ماده چهارم: خانواده بر اساسات ذیل استوار است:

۱٫ توازن در حقوق و واجبات بین زن و شوهر که با عدل و انصاف و احسان تحقق میابد.

۲٫ مساوات در اصل خلقت، کرامت انسانی، خانوادگی، اجتماعی، قانونی و تعهدات مالی.

۳٫ رضایت و مشوره دو طرفه.

ماده پنجم: مکلفیت های خانواده:

۱٫ سهمگیری در پیشرفت فراگیر فکری، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی.

۲٫ رعایت مادی و معنوی افراد آن از بزرگان و کوچکان.

۳٫ تلاش برای تکمیل شرایط آرامش روحی و رعایت صحی افراد آن.

۴٫ تطویر و انکشاف استعداد های عقلی، جسمی، روحی و عاطفی افراد توسط تعلیم و تربیه و سرگرمی های مشروع.

فصل سوم: کودک و حقوق آن در خانواده

ماده ششم: تعریف کودک

طفولیت و کودک بودن از مرحله جنین تا بلوغ را شامل میگردد.

ماده هفتم: حقوق کودک در خانواده قرار ذیل اند:

۱٫ حق زندگی و بقا و عدم ضرر رسانی و تجاوز بر او از آغاز جنین بودن.

۲٫ حق انتساب به پدر و مادر قانونی و انتماء به هویت دینی، فرهنگی و اجتماعی اش.

۳٫ حق شیرخوارگی تا وقتی که به صحت او و یا مادرش ضرری متوجه نباشد.

۴٫ حق سرپرستی با رعایت شامل و فراگیر در تمام امور مادی و معنوی، این حق سرپرستی در صورت جدایی بین زن و شوهر نیز ادامه میابد.

۵٫ حق نفقه که شامل خوراکی، نوشیدنی، لباس، خانه، مصارف آموزش، تداوی، سرگرمی و هر آن چه عرف و عادت محیط تقاضا داشته باشد؛ میباشد، این حق نیز در صورت جدایی امتداد یافته و هر کودک نیازمند را در بر میگیرد.

۶٫ حق ولایت ولی بر او و دارایی اش تا این که به سن رشد و بلوغ برسد.

۷٫ حق حمایت از تمام انواع تجاوزهای مادی و معنوی، بهره گیری جسمی، مشغولیت بیرون از چارچوب قانونی، تجاوز جنسی، تن فروشی و فراری دادن اجباری.

۸٫ حق رشد بر اساس عقیده سالم و اصول اخلاقی.

۹٫ حق تربیت بر اساس توازن روحی، وابستگی ملی و امور مشترک انسانی بر مبنای همکاری و مصالحه عادلانه.

۱۰٫ حق پرورش بر اساس حفظ شخصیت و ارتقای روحی و نفسانی.

۱۱٫ حق تربیت و پرورش بر اساس عفت، پرهیز از سلوکیات منحرف، روابط جنسی بیرون از ازدواج قانونی و آگاهی دهی از خطرات آن.

فصل چهارم: خانواده امتداد یافته

ماده هشتم: خانواده امتداد یافته آن است که بقیه اقارب و ذوی الارحام را در بر میگیرد و خانواده امتداد یافته براساس اصول ذیل استوار میگردد:

۱٫ صله رحم، نیکوکاری، محبت و مهربانی.

۱٫ رعایت کامل مادی، معنوی، تکافل اجتماعی و به خصوص رسیدگی به مشکلات نیازمندان و کهنسالان در چارچوب خانواده و عدم بیتوجهی به آنان.

۲٫ ضمانت زندگی آبرومندانه برای محتاجان و نیازمندان.

۳٫ اصلاح ذات البین

۴٫ به صورت عموم نیکی کردن با اقارب با استحکام پیوند خویشاوندی و ایجاد صلح در بین شان در صورت اختلاف و مشارکت در غم و شادی شان.

فصل پنجم: نظام خانواده

ماده نهم: ازدواج عقد قانونی و شرعی بین مرد و زن بوده و یگانه راه تشکیل خانواده می باشد.

ماده دهم: عقد ازدواج با انتخاب آزادانه و رضایت مرد و زن ایجاد شده و بر معاشرت نیکو و خوبی دو طرفه ادامه میابد.

ماده یازدهم: در عقد ازدواج اهلیت زن و شوهر و قدرت تحمل مسؤولیت شرط می باشد.

ماده دوازدهم: بر مبنای عقد ازدواج حقوق و مکلفیت های دو طرفه به میان می آید که باید اجرا گردد.

ماده سیزدهم: شوهر مسؤولیت نفقه خانواده را مطابق ثروت و توانایی اش برعهده دارد و اگر همسر توانایی مالی داشت، خوب است که در نفقه خانواده سهیم گردد.

ماده چهاردهم: خانواده یک سازمان اجتماعی است که به خاطر آسانی پیشبرد امور آن، مسؤولیت بین زن و شوهر مشترک می باشد و شوهر مسؤولیت اصلی و سرپرستی امور خانواده را در چارچوب مشوره، رضایت، عدالت، حکمت، محبت و معاشرت نیکو بر عهده دارد.

ماده پانزدهم: پیشبرد امور خانواده بر توازن و تکامل اجرای نقش های زن و شوهر استوار می باشد.

ماده شانزدهم: تقسیم حقوق و مکلفیت های خانواده با رعایت متخصصانه تفاوت های فطری افراد صورت گیرد تا همسانی در اصول و در چارچوب احترام متبادل صورت گیرد و هر نوع پست انگاری و حقیر شمردن از بین برده شود.

ماده هفدهم: حق والدین بر فرزندان شان نیکی، رعایت حال و همکاری به تمام معنی میباشد.

ماده هژدهم: از بین بردن اشکال ستم، تجاوز و ضرر رسانی بین شخصیت های خانواده.

ماده نوزدهم: رعایت توثیق عقد ازدواج ضامن حقوق ازدواج میباشد.

فصل ششم: پایان پیوند زناشویی

ماده بیستم: اصل در پیوند زناشویی قصد استمرار آن میباشد، در صورت دشوار بودن ادامه زندگی بعداز استفادهی تمام روشها و مراحل معالجه، میتوان به طلاق و جدایی رو آورد.

ماده بیست و یکم: در صورت وقوع طلاق، لازم است که به صورت قانونی و نیکویی صورت گیرد.

ماده بیست و دوم: در صورت دشوار بودن ادامه زندگی زناشویی، شوهر حق ایقاع طلاق به روش نیکو را داشته و زن حق تقاضای طلاق و خلع را دارد.

ماده بیست و سوم: در وقت وقوع اختلاف و ناسازگاری و قبل از وقوع طلاق، باید دو نفر حکم و میانجی از خانوادههای زن و شوهر به منظور اصلاح و توافق بین شان وارد عمل شوند.

ماده بیست و چهارم: در وقت وقوع طلاق، باید نوع آن مشخص شده و تقاضاهای آن به صورت نیکو رعایت شده و حقوق افراد خانواده که وابسته به طلاق میباشند، نگهداری شود.

فصل هفتم: مسؤولیت دولت و سازمانهای ملی در مورد حمایت خانواده:

ماده بیست و پنجم: از جمله مسؤولیتهای دولت، تحقق امور ذیل میباشد:

۱٫ حمایت کامل قانونی و دستوری نظام خانواده.

۲٫ مشارکت سازمانهای اجتماعی در حل مشکلات خانواده.

۳٫ در نظر داشت مسکن مناسب به خاطر حفظ زنان و فرزندان از آوارگی و بیخانمانی در صورت طلاق و وفات.

۴٫ رعایت مصلحت برتر کودکان از طریق پیگیری درسهای آن و برآورده ساختن نیازهای مادی و معنوی شان.

۵٫ تلاش بر گسترش فرهنگ سالم خانوادگی به منظور تحقق سعادت خانواده و تضمین استقرار و آرامش آن.

۶٫ فعال سازی سازمانهای اجتماعی مدنی تا نقش خویش را در زمینه همکاری با کسانی که قصد ازدواج دارند، به صورت اساسی بازی کنند تا بتوانند مسؤولیت خانواده را بر دوش گیرند و هم چنان باید مراکز رهنمایی خانواده و مؤسسات صلح ایجاد گردد.

۷٫ آسان سازی راههای ازدواج و تشویق بر آن.

فصل هشتم: میراث، وصیت و عده

ماده بیست و ششم: میراث در اسلام بر اساس عدالت، تکامل و مسؤولیت استوار میباشد.

ماده بیست و هفتم: باید دارایی میت به مستحقین آن توزیع گردد و جایز نیست که هیچ وارثی از میراث و تصرف در آن محروم گردد.

ماده بیست هشتم: وصیت از امور نیکی محسوب میگردد و لازم است که براساس قواعد متداول تأدیه گردد.

ماده بیست و نهم: زن طلاق داده شده و بیوه باید به خاطر حفظ نسبها و رعایت جنبههای روانی، مدتی عده داشته باشد.

والله ولی التوفیق.

_________________________________

*[کنوانسیون CEDAW یک معاهده بینالمللی است که در ۱۸ دسامبر ۱۹۷۹ مورد پذیرش مجمع عمومی سازمان ملل متحد قرار گرفت و در ۳ سپتامبر ۱۹۸۱ (سی روز پس از تودیع بیستمین سند تصویب یا الحاق) به اجرا درآمد

ترجمه : عبدالخالق احسان
منبع .نوگرا

نویسنده : محمد صالح المنجد / ترجمه: عبدالقدوس دهقان

با خطاکار باید به آرامی برخورد نمود خصوصاً هنگامی که نهی و برخورد تند سبب شود که دایره فساد وسیعتر گردد، نمونهای جالب از آن را در برخورد حکیمانه حضرت پیامبر r با صحرانشینی که در مسجد ادرار کرد، مییابیم.

حضرت انس بن مالک t روایت میکند و میگوید که همراه با حضرت پیامبر r در مسجد نشسته بودیم که شخصی صحرانشین وارد مسجد شد و در مسجد ادرار کرد، اصحاب رسول الله r گفتند: «مَه مَه» (دست نگه دار … دست نگه دار …) حضرت پیامبر r فرمودند: ادرارش را قطع نکنید، راحتش بگذارید، و اصحاب نیز چیزی نگفتند تا این که آن مرد اعرابی در مسجد ادرار کرد، پس از آن حضرت پیامبر r او را صدا نمود و به وی گفت: ادرار و کثافت شایسته مساجد نیست، مساجد برای ذکر خدا و نمازخواندن و تلاوت قرآن هستند، و سپس به یکی از حاضرین دستور داد و او دلوی آب آورد و بر محل ادرار ریخت([۱]). اصل و قاعدهای که حضرت پیامبر r آن را در نظر داشتند و از آن پیروی میکردند «تیسیر و پرهیز از سختگیری» بود، در روایت بخاری از حضرت ابوهریره t نقل شده که شخصی صحرانشین در مسجد ادرار کرد، مردم برخاستند تا به او حمله کنند (و او را از این کار باز دارند) حضرت پیامبر r به آنان فرمودند: رهایش کنید و بر ادرارش دلوی آب بریزید، شما برای آسانی و سهلگیری مبعوث شده اید نه برای تشدید و سختگیری([۲]).

اصحاب رضوان الله علیهم به خاطر حرصی که بر نظافت مسجد خویش داشتند، برای انکار و منع این منکر به غیرت و جوش آمدند، روایات حدیث گویای این امر است، به طور مثال در روایتی: «مردم بر او فریاد کشیدند» و در روایتی دیگر: «مردم بر او شوریدند» و در روایتی دیگر: «مردم او را زجر کردند» و در روایتی دیگر: «مردم به سوی او شتافتند» وارد شده است و در روایتی دیگر نیز آمده که اصحاب به او گفتند: «مَه مَه»([۳]).

اما حضرت پیامبر r عاقبت و انجام کار را در نظر داشتند و میدانستند که عاقبت این کار از دو احتمال خارج نیست، اول این که او را منع کنند، و دوم این که او را به حال خود بگذارند، در صورت اول اگر ادرار او قطع شود احتمال دارد که بر اثر بندآمدن ادرار به او ضرری برسد و به مرضی مبتلا گردد و اگر ادرارش قطع نشود و از بیم مردم فرار کند پس در آن صورت نجاست ادرار در مسجد پخش میگردد و بدن و لباس آن شخص به ادرار آغشته میشود. آری، حضرت پیامبر r با نظر ثاقب خویش دریافت که رهاکردن اعرابی تا در مسجد ادرار کند کمترین مفسده و شر را دربر دارد، با توجه به این که آن مرد مشغول ادرارکردن بود، و نجاست را میشد بعداً پاک کنند از این رو به اصحاب فرمودند: او را به حال خود بگذارید، ادرارش را قطع نکنید.

آری، حضرت پیامبر r برای حصول مصلحتی برتر که همان دفع مفسده و شر بزرگتر و تحمل کمترین مفسده بود، اصحاب را از این کار باز داشت، و برای حصول مصلحتی برتر مصلحت (مؤقت) و اندک را نادیده گرفتند.

در روایتی دیگر آمده که حضرت پیامبر r علت این کار را از آن اعرابی جویا شد، طبرانی در «المعجم الکبیر» از حضرت عبدالله بن عباس ب اینگونه روایت کرده است: مردی اعرابی نزد حضرت پیامبر r آمد و در مسجد با ایشان بیعت نمود و هنگامی که میخواست برگردد، پاهایش را از هم باز کرد و به ادرار نشست، مردم خواستند او را از این کار باز دارند، حضرت پیامبر r فرمودند: ادرارش را قطع نکنید، و سپس او را طلبیدند و به وی گفتند: مگر تو مسلمان نیستی؟ گفت: آری، حضرت پیامبر r فرمودند: پس چرا در مسجد ادار کردی؟! گفت: سوگند به ذاتی آن که تو را به رسالت برگزید، من گمان میکردم که مسجد با زمینهای دیگر تفاوتی ندارد از این رو در آن ادرار کردم، پس از آن حضرت پیامبر r دستور دادند که بر ادرار آن مرد سطلی آب بریزند([۴]).

این اسلوب حکیمانه حضرت پیامبر r در قلب آن اعرابی تأثیری عمیق بجا گذاشت که از گفتار او که در روایت ابن ماجه آمده است، واضع و آشکار میگردد، این ماجه از حضرت ابوهریره t روایت نموده که وی گفت: رسول الله r در مسجد نشسته بودند که فردی اعرابی وارد شد و اینگونه دعا کرد: بار الها، من و محمد را بیامرز و کسی دیگر را در آمرزش شریک ما مگردان!

حضرت پیامبر r خندیدند و سپس فرمودند: تو امر واسعی را منحصر و محصور گردانیدی، هنگامی که آن اعرابی خواست از مسجد بیرون برود در گوشهای از مسجد پاهایش را از هم باز کرد و همانجا به ادرار نشست … آن اعرابی پس از آن که متوجه اشتباه خود گردید، گفت: پدر و مادرم فدای رسول الله r شوند، به سوی من برخاست نه مرا سرزنش نمود و نه دشنامم داد، تنها فرمود: مسجد جای ادرار نیست، همانا مسجد برای ذکر الله و نمازخواندن ساخته شده است. سپس حضرت پیامبر r دستور دادند که بر ادرار او دلوی آب بریزند([۵]).

علامه ابن حجر / در شرح این حدیث نکات و فوایدی را ذکر نموده است، منجمله این که:

– در صورتی که فرد جاهل و نادان از روی سرکشی و عناد مرتکب جرم و خطا نشده باشد با نرمی و لطف باید با او برخورد نمود و از تعنیف و سختی پرهیز باید کرد، به ویژه اگر آن شخص نیاز به تألیف قلب و دلجویی داشته باشد.

– احتراز و پرهیز از نجاست و امر به معروف و نهی از منکر در قلوب اصحاب جای گرفته بود و از این رو در حضور آن حضرت r قبل از اذن ایشان به انکار منکر مبادرت ورزیدند.

– نیز از این حدیث معلوم میگردد که پس از برطرفشدن موانع بلافاصله باید مفاسد را از بین برد؛ زیرا حضرت پیامبر r پس از فراغت آن اعرابی دستور دادند که بر ادرار او آب بریزند([۶]).

———————-

منبع : شیوههای نبوی در برابر اشتباهات مردم / تألیف: محمد صالح المنجد / ترجمه: عبدالقدوس دهقان / نشر: عقیده

([۱])- صحیح مسلم، ش: ۲۸۵٫

([۲])- الفتح، ش: ۶۱۲۸٫

([۳])- جامع الاصول ۷ / ۸۳ – ۸۷٫

([۴])- رواه الطبرانی، الکبیر، ش: ۱۱۵۵۲، ج ۱۱، ص ۲۲۰٫ هیثمی در «المجمع» گفته: رجاله رجال الصحیح ۲ / ۱۰٫

([۵])- سنن ابن ماجه، ط. عبدالباقی ۵۲۹، صحیح ابن ماجه ۴۲۸٫

([۶])- الفتح ۱ / ۳۲۴ – ۳۲۵رد .
منبع .نوگرا

رتبه دهی (۱ رای)

بنابر اعلام کمیسیون ملی مشورتی حقوقبشر، در سال ۲۰۱۵ که سال خونین حملات تروریستهای تکفیری بوده است، اقدامات بر ضد مسلمانان در فرانسه افزایش سه برابری داشته است.

به نوشته روزنامه فرانسوی فیگارو، کمیسیون ملی مشورتی حقوقبشر طی گزارش سالانه خود در خصوص مبارزه با نژادپرستی، یهودستیزی و بیگانهستیزی اعلام کرد: طبق آمار منتشر شده از سوی وزارت کشور فرانسه، اقدامات مجرمانه و بزهکارانه صورت گرفته اعم از اقدامات و تهدیدهای نژادپرستانه، یهودستیزانه و ضد مسلمانان طی سال ۲۰۱۵ شاهد افزایش ۲۲٫۴ درصدی بوده است به گونهای که شمار این گونه اقدامات از ۱۶۶۲ مورد در سال ۲۰۱۴ به ۲۰۳۴ مورد در سال ۲۰۱۵ افزایش یافته و تمایل به انجام اقدامات بزهکارانه با ماهیت نژادپرستانه پیوسته رو به افزایش بوده است.

طبق این گزارش، اقدامات ضد مسلمانان طی سال ۲۰۱۵ در مقایسه با سال پیش از آن شاهد رشد ۲۲۳ درصدی بوده به گونهای که شمار این اقدامات از ۱۳۳ مورد در سال ۲۰۱۴ به ۴۲۹ مورد در سال ۲۰۱۵ رسیده است.

این در حالیست که این افزایش در خصوص اقدامات نژادپرستانه چیزی در حدود ۱۷٫۵ درصد بوده که از ۶۷۸ مورد در سال ۲۰۱۴ به ۷۹۷ مورد در سال ۲۰۱۵ رسیده است. رسانههای غربی میگویند در پی حملات تروریستی در پاریس، آمار حملات به شهروندان و اماکن مسلمان در اروپا به شدت افزایش یافته است.

به نوشته روزنامه دیلی تلگراف، تنها در سال ۲۰۱۵، بیش از ۴۰۰ مورد حمله و تعرض نشأت گرفته از اسلامهراسی در فرانسه گزارش شده است. این رقم در سال ۲۰۱۴ تنها ۱۳۰ مورد بوده است.

منبع: خبرگزاری فارس

اشاتودی نوشت مانیفست ضداسلامی حزب AFD آلمان به تصویب اعضای آن رسید. حزب دست راستی و نژادپرست AFD در جدیدترین جلسه خود مانیفستی ضداسلامی را تصویب کرد که در آن از همه دولت های محلی خواسته شده اسلام و نمادهای آن را ممنوع اعلام کنند.

در قسمتی از این مانیفست آمده اسلام با آلمان و فرهنگ آن بیگانه است و هرگز نمی تواند از امتیازات آزادی مذاهب همانند ادیان دیگر مانند مسیحیت بهره مند شود.

گفتنی است حزب AFD مخالف سرسخت ورود مهاجران و آوارگان به آلمان است و تفکرات نئونازیستی این حزب در این کشور مشهور است.

منبع: شفقنا

جشنهای فارغ التحصیلی و عمامهگذاری طلاب مدارس دینی اهل سنت، همه ساله در راستای جلب رضایت پروردگار، تجلیل و تکریم از مقام علم و فارغ التحصیلان و حفّاظ قرآن مجید، ترغیب جوانان و نوجوانان و اولیای آنها به تعلیم و تعلّم معارف اسلامی، وحدت و انسجام امّت اسلامی، آشنایی اهل سنت ایران زمین از نزدیک با یکدیگر، آگاهی مردم با فعّالیتهای حوزه و استفاده از سخنان دلسوزانه و روشنگرانهی علمای بزرگ ایران برگزار میگردد.

حضرت حکیم الامّت مولانا اشرف علی تهانوی رحمه الله تعالى در کتاب ”تحفه العلماء“ دربارهی ثبوت و فضیلت جلسات دستاربندی میفرماید: «خداوند متعال در آیهی ﴿ولتکن منکم أمه یدعون إلى الخیر …﴾ به ترغیب و دعوت به سوی اعمال خیر دستور داده است، و خیر الاعمال بودن تعلیم و تعلّم قرآن و حدیث مسلّم است؛ پس ترغیب و دعوت دادن به آن نیز ضروری است، و یکی از صورتهای ترغیب جلسات دستاربندی میباشد؛ زیرا از آن فارغ التحصیلان و اولیای آنها و عموم مردم مسرور میشوند و به سبب آن به علوم دینی رغبت پیدا میکنند.

بنابراین جلسات دستاربندی خلاف سنت نیست؛ زیرا که ترغیب به اعمال خیر در نص قرآن آمده است، و این جلسات یکی از اسباب ترغیب است؛ پس میتوان گفت: این جلسات به دلاله النص قرآن جایزاند. و نیز در حدیث صحیح آمده است که بر سر هر یک از والدین حافظ قرآن تاجی درخشندهتر از خورشید گذاشته میشود، وقتی که به برکت حافظ قرآن به پدر و مادرش این فضیلت میرسد پس به طریق اولیٰ این فضیلت برای حافظ قرآن ثابت میشود. از این بیان معلوم شد که تاج از خصوصیت قرآن است و عمّامه هم یک نوع تاج است، بنابراین، مستحسن بودن جلسهی دستاربندی به اشاره النص حدیث ثابت میشود. هم چنین در یک حدیث از طبرانی آمده است که ”آنحضرت صلى الله علیه وسلم وقتی شخصی را به عنوان والی به شهری میفرستاد، با دست خود بر سر او دستار میبست“، و ظاهر است که مولوی و حافظ در مقتدا بودن هم مانند والی هستند؛ پس دستاربندی آنها بعد از فراغت موافق حدیث است.»
عبدالحکیم سیدزاده

کابینه عربستان سعودی “طرح تحول ملی” یا “چشمانداز عربستان در ۲۰۳۰″ را امروز اعلام و اجرای آن را به طور رسمی آغاز کرد؛ طرحی گسترده شامل برنامههای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و عمرانی که سعودیها تلاش دارند با اجرای آن از خطر ورشکستگی کامل و تکیه بر درآمدهای نفتی رهایی یابند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به نقل از شبکه اسکای نیوز عربی، در جریان جلسه کابینه عربستان سعودی، سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان با اعلام این طرح تاکید کرد، از زمانی که عهده دار پادشاهی عربستان شده، تلاش برای توسعه فراگیر را مد نظر خود قرار داده است.

وی بر بکارگیری امکانات عربستان و موقعیت این کشور “جهت تحقق آیندهای بهتر برای مردمانش” تاکید کرد.

در همین حال، محمد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان در سخنرانی خود در این خصوص عنوان داشت: کارت سبز افراد مقیم در پنج سال آتی کاربرد خواهد داشت و عربها و مسلمانان خواهند توانست در مدت زمان طولانی در عربستان زندگی کنند.

وی گفت: در سال ۲۰۲۰ میتوانیم بدون نفت زندگی کنیم.

پسر پادشاه سعودی تصریح کرد: ما اراضی متعلق به دولت را به صندوق سرمایه گذاری واگذار خواهیم کرد تا آنها را توسعه داده و مشکل شهرها را حل کنیم. صندوق سرمایه گذاریها ۳۰ میلیارد ریال در سال ۲۰۱۵ سود داشت.

طرح تحول ملی زیر نظر محمد بن سلمان، وزیر دفاع ۳۰ ساله و پسر پادشاه عربستان که در واقع اکنون قدرتمندترین مرد خاندان سعودی نیز محسوب میشود، تهیه و تدوین شده است.

این طرح بزرگ که مهمترین جنبه آن اقتصادی است و بر خصوصی سازی شرکت ملی نفت عربستان (آرامکو) متکی است، بنا دارد یک صندوق سرمایهگذاری به ارزش ۷ / ۲ تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰ ایجاد کند که طبق برنامه این صندوق باید با سرمایهگذاریهای گسترده در داخل و خارج عربستان و کسب درآمد از محل این سرمایهگذاریها، وابستگی کشور را به نفت از میان بردارد.

شاهزاده محمد بن سلمان پیشتر در گفتوگو با شبکه بلومبرگ بخشهایی از طرح خود را اعلام کرده بود و اذعان کرد، در صورتی که اقدامی عاجل اتخاذ نشود عربستان تا سال ۲۰۱۷ با ورشستگی کامل مواجه خواهد شد.

صندوق سرمایهگذاری که شاهزاده محمد بن سلمان در نظر گرفته باید تا سال ۲۰۲۰ بتواند بیش از ۵۰ درصد ازاعتبارات خود برای سرمایهگذاری را از خارج تامین کند و ۵۰ درصد باقی مانده این اعتبارات نیز توسط عربستانیها تامین خواهد شد.

در طرح تحول ملی عربستان همچنین برنامههای مختلفی در زمینههای اجتماعی، سیاسی و عمرانی مد نظر قرار گرفته که از جمله آن احداث پروژههای بزرگ مسکن، افزایش جهشی فرصتهای شغلی برای جوانان عربستانی که بیش از ۳۰ درصد آنها بیکار هستند و اعطای برخی آزادیها به زنان.

در سخنان اخیر شاهزاده محمد بن سلمان با بلومبرگ وی بخشی از طرحهای خود برای جامعه عربستان را نیز فاش کرد و از ضرورت دادن آزادی به زنان و حمایت از جوانان سخن گفت که بخش عمده اصلاحات اجتماعی در طرح تحول ملی عربستان را شامل میشود.

شاهزاده جوان سعودی که رویای حکمرانی طولانی بر کشور ثروتمند عربستان را در سر میپروراند، به خوبی میداند که ادامه شیوه عموها و پدر پیرش در اداره کشور دیگر ممکن نیست و برای رسیدن به رویا خود باید به قهرمان جوانان عربستان و ناجی اقتصادی کشورش تبدیل شود؛ چشماندازی که “طرح تحول ملی” عربستان دقیقا بر مبنای آن تدوین شده و تلاشیاست پیشدستانه برای ممانعت از اعتراضهای احتمالی جامعه سنتی و کرخت عربستان که کاهش قدرت اقتصادی سعودیها میتواند آن را به خیزش وا دارد.
منبع . ایسنا

خشدار مرکزی خاش گفت: سند و کلید واحد مسکونی اهدایی جمعیت دانشجویی و مردمی امام علی (ع) با حضور مسئولین، پدر معلم فداکار، شماری از مسئولان و معتمدان و فرهنگیان خاش به خانواده معلم فداکار خاشی شهید حمیدرضا گنگوزهی تحویل داده شد.

مجتبی شجاعی در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)- منطقه سیستان و بلوچستان افزود:بعد از فداکاری “حمیدرضا گنگوزهی” در ۱۵فروردین، تماس تلفنی از طرف نماینده جمعیت امداد مردمی-دانشجویی امام علی(ع) گرفته شد و ۲۲فروردین ماه نمایندگان این جمعیت با حضور در این بخش آمدند از وضعیت این خانواده آگاه شدند تا برای رفع نیاز آنها گامی موثر بردارند.

این مسئول ادامه داد:پس از بررسی نیازهای این خانواده مقرر شد یک باب منزل برای خانواده معلم فداکار خریداری شود که در این راستا، قرارداد خرید منزلی به ارزش ۱۴۸ میلیون تومان در خاش به نام دو دختر و همسر این معلم بسته شد.

شجاعی بیان کرد:براساس گفته نماینده این جمعیت، این میزان پول در اعلام فراخوان عمومی و مشارکت مردم از سراسر نقاط کشور در یک هفته جمع آوری شد و با کمک های خرد مردم که حتی ۵،۲و ۱۰هزار تومان هم در بین آنها مشاهده می شد، خانه ای برای خانواده این معلم خریداری و تحویل آنان شد.

وی افزودد: از طرف این جمعیت در روز تحویل این خانه، ۵سکه بهار آزادی نیز به «عبدالرئوف شهنوازی» معلم فداکاری دیگر بخش مرکزی خاش تحویل شد.

از پانزدهم فروردین ماه تاکنون شاهد انتشار خبرهای مختلفی در موضوع معلم فداکار بلوچ و اهل خاش سیستان و بلوچستان هستیم و همچنان خبرهای مربوط به ایشان در صدر قرار دارند.

تاکنون چندین برنامه مستند، خبر و برنامه تولیدی در صدا و سیما و چندین گزارش در رسانه های مختلف و فضای مجازی با موضوع تجلیل از اقدام ارزشمند معلم فداکار و نیز خواسته های خانواده وی، همچنین انتقاد از عملکرد نامطلوب مسئولان در خدمات رسانی و دهها مورد دیگر انتشار پیدا کرده است.

پیام دادن رئیس جمهور، حضور وزیر آموزش و پرورش و مقامات کشوری و استانی، نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی در کنار دیدار علما و معتمدان شاخص با خانواده معلم فداکار حمیدرضا گنگوزهی و همکار مجروح وی عبدالرئوف شهنوازی از خبرهای مهمی بوده اند که همچنان نقل محافل هستند.

یک رسانه اینگونه گزارش داد:معلم فداکار در حالی جان باخت که به صورت خرید خدمت در این منطقه محروم به کار مشغول بود و تدریس وی از ابتدای سال تحصیلی تا زمان جان باختن وی، هیچ عایدی برای وی نداشت، زیرا حقوق ماهیانه ۴۵۰ هزار تومان این معلمان پرداخت نشده بود.

البته این تنها روایت تلخ از زندگی معلمی که چند روزی است نامش بر میدانی در شهر خاش قرار گرفته، نبود و آن گونه که همکار مجروح وی گفته، ایشان مجبور بودند برای رفت و آمد به مدرسه واقع در روستای نوک جو، هر روز از مرز کشورمان عبور کرده و وارد خاک پاکستان شوند و با پیمودن مسیری، به خاک کشورمان بازگشته و به کلاس درس برسند و این موضوع موجب شد تا در روز حادثه به مشکل خورده و با ممانعت نیروهای مرزبانی مواجه شده و معلم مجروح یک ساعت پشت ایست بازرسی مرزی متوقف بماند.

استخدام همسر داغدیدهای که باید دست تنها دو یادگار قهرمان فراموش ناشدنی کشورمان را بزرگ کند، همه تقدیر مسئولان از خانواده معلم فداکار است.

به فاصله چند روز از جانفشانی «حمیدرضا گنگوزهی»، معلم روستای نوکجو در منطقه صفر مرزی کشورمان با پاکستان، علیرضا نخعی، مدیر کل آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان از استخدام همسر وی به دستور وزیر آموزش و پرورش کشورمان خبر داد.

وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و بیمارستان امام خمینی ره خاش نیز صدور دفترچه و بیمه رایگان و درمان رایگان بیماران عضور خانواده معلمان فداکار را بر عهده گرفتند.

نادر میربلوچزهی نایب رئیس شورا و رئیس کمیسون فرهنگی و آموزش شورای اسلامی شهر خاش نیز از رونمایی تمبر معلم فداکار و تجلیل از خانواده وی در هفته معلم و نیز برپایی شعر استانی گرامیداشت معلم فداکار در نوزدهم این ماه به میزبانی خاش خبرداد.

خبرگزاری ایسنا

[one_third last=las رهبر معظم انقلاب اسلامی ضمن تشکر از مسئولان بویژه تلاشها و زحمات دولت محترم در جهت پیگیری اجرای سیاستهای اقتصاد مقاومتی، «همدلی و هم زبانی» و «اتحاد مسئولان کشور» را برای اجرای این سیاستها بسیار مهم ارزیابی کردند.

به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، حضرت آیتالله خامنهای ظهر روز چهارشنبه در دیدار عیدانه جمعی از اعضای هیأت دولت، هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی، مسئولان عالی دستگاه قضایی و مسئولان برخی نهادها تأکید کردند: قرارگاه مرکزی اقتصاد مقاومتی باید با فرماندهی دولت و شخص معاون اول رئیس جمهور، ضمن جلب همکاری و کمک همه دستگاهها و رصد دقیق عملکرد و حرکت بخش های مختلف، و حمایت جدی از تولید داخلی، زمینه ساز اقدام همه جانبه و فراگیر بمنظور تحقق «اقدام و عمل» در اقتصاد مقاومتی شود.

ایشان نقش فرماندهی قرارگاه اقتصاد مقاومتی را در رصد دقیق فعالیت های دستگاهها، بسیار با اهمیت خواندند و گفتند: در این رصد، باید دستگاههایی که در چارچوب این سیاستها حرکت می کنند تقویت، و دستگاههایی که بی تفاوت هستند، به مسیر اصلی کشانده شوند و از اقدامات دستگاههایی که بر خلاف اقتصاد مقاومتی حرکت می کنند، جلوگیری شود.

رهبر انقلاب اسلامی با تأکید بر اینکه «اقدام و عمل» در اقتصاد مقاومتی باید بهگونه ای باشد که در پایان سال، امکان ارائه گزارش دقیق و ملموس از عملکردها در حوزه های مختلف وجود داشته باشد، افزودند: مجموعه دستگاههای اجرایی، توانایی تحقق سیاستهای اقتصاد مقاومتی را دارند و باید مجلس شورای اسلامی نیز در این مسیر به دولت کمک کند.

«اقدام و عمل» در اقتصاد مقاومتی بهگونه ای باشد که در پایان سال، امکان ارائه گزارش دقیق و ملموس وجود داشته باشد

حضرت آیت الله خامنه ای خاطرنشان کردند: ما به دنبال بالا بردن انتظارات و توقعات از دولت نیستیم و در جریان مشکلات و کمبود اعتبارات و منابع نیز هستیم اما باید با صرفه جویی در برخی بخشها، خلاءها و کمبودها در بخش های دیگر جبران شود.

ایشان مجموعه مدیریتی کشور را مجموعه ای زبده، با تجربه و دارای انگیزه و فکر و عمل دانستند و افزودند: قرارگاه فرماندهی که هم مرکز فکر و هم مرکز عمل است، باید با استفاده از توان خوب مدیریتی کشور و همچنین با بهره گیری از ظرفیت ها و توانایی های دستگاههای مختلف در جهت تصمیم گیری و پیگیری مراحل اجرا حرکت کند.

رهبر انقلاب اسلامی با تأکید بر اینکه اداره کشور که مسئولیت آن بر عهده دولت و شخص رئیس جمهور محترم است بسیار سخت است، گفتند: با توجه به اشتغالات فراوان و گسترده رئیس جمهور محترم، معاون اول رئیس جمهور که دارای جایگاه ممتازی است می تواند نقش ویژه ای برای فرماندهی قرارگاه اقتصاد مقاومتی ایفا کند.

حضرت آیت الله خامنه ای تأکید کردند: من از هر اقدامی که در دولت، مجلس و قوه قضاییه، در جهت منافع مردم و گشایش امور و حل مشکلات مردم باشد، جداً حمایت خواهم کرد، اما مهم این است که احساس شود کاری که انجام می گیرد، برای منافع ملی مفید و لازم است.

ایشان تأکید کردند: باید در اجرای سیاستهای اقتصاد مقاومتی به توانایی ها و ظرفیت های فراوان داخلی اتکا کرد.

رهبر انقلاب اسلامی، امریکا را نماد بداخلاقی و بد ادایی دانستند و خاطرنشان کردند: به امریکاییها نمی توان اعتماد کرد و به غیر از امریکاییها، برخی کشورهای دیگر غربی نیز همینگونه هستند، بنابراین باید به توانایی های خودمان اعتماد کنیم و مواضع و عملکرد مقامات امریکا نیز تأیید کننده همین اعتقاد است.

مواضع و عملکرد مقامات امریکا تأیید کننده این اعتقاد است که نمیتوان به آنها اعتماد کرد و باید به تواناییهای خود اعتماد کنیم

حضرت آیت الله خامنه ای با تأکید بر اینکه اگر صادقانه وارد میدان شویم، قطعاً خداوند متعال کمک و یاری خواهد کرد، گفتند: در مسیر زندگی فردی و اجتماعی، همواره فراز و نشیب و سختی و گشایش وجود دارد اما مهم آن است که در همه این شرایط، مسیر و جهت گیری اصلی فراموش نشود.

ایشان لزوم جدی گرفته شدن مسئله حمایت از تولید را بسیار مهم خواندند و افزودند: باید تولید، در هر دو بخش صنعت و کشاورزی، مورد توجه ویژه قرار گیرد.

رهبر انقلاب اسلامی «همدلی و هم زبانی و اتحاد مسئولان» را زمینه ساز تحقق اقتصاد مقاومتی خواندند و تأکید کردند: بدون همکاری مسئولان، کارها پیش نخواهد رفت.

حضرت آیت الله خامنه ای افزودند: جمهوری اسلامی ایران همواره از امتیاز وحدت ملی برخوردار بوده است اما در کنار وحدت ملی، باید اتحاد و همدلی مسئولان نیز وجود داشته باشد و این اتحاد، منافاتی با اختلاف سلیقه ها و دیدگاهها ندارد.

ایشان دیدار امروز را مظهر همدلی و هم زبانی و انس و الفت مسئولان با یکدیگر دانستند و خاطرنشان کردند: باید مسئولان کشور با هر سلیقه و دیدگاهی، در جهت اهداف اساسی و انقلابی حرکت کنند.

رهبر انقلاب اسلامی تأکید کردند: امروز این احساس در کشور وجود دارد که مسئولان قوا و مسئولان اصلی نظام، به رغم برخی اختلاف سلیقه ها در شیوه ها و راهها، دارای هم فکری و هم نظری در جهت اهداف اصلی انقلاب هستند.

مسئولان قوا و مسئولان اصلی نظام در جهت اهداف اصلی انقلاب همفکر و هم نظرند

حضرت آیت الله خامنه ای در بخش دیگری از سخنان خود ضمن تشکر فراوان از صبر و بردباری خانواده های مسئولان، بهویژه همسران آنان، گفتند: بسیاری از تلاشها و زحمات مسئولان که مورد توجه قرار می گیرند، مدیون همسران آنهاست که معمولاً دیده نمی شوند.

در این دیدار، آقای جهانگیری معاون اول رئیس جمهور ضمن تشکر از رهنمودهای رهبر انقلاب اسلامی و حمایتهای ایشان از دولت، گفت: دولت برنامه جامعی برای عملیاتی کردن سیاستهای اقتصاد مقاومتی تدوین کرده است و این سیاستها را نسخه شفابخش مشکلات اقتصادی کشور می داند.

معاون اول رئیس جمهور افزود: دولت به سیاستهای اقتصاد مقاومتی اعتقاد کامل دارد و این سیاستها از لحاظ شرعی، قانونی و کارشناسی، مورد قبول دولت است.

معاون اول رئیسجمهور: اقتصاد مقاومتی نسخه شفابخش مشکلات اقتصاد کشور است و هرچه توان داریم برای اجرای این سیاستها دریغ نخواهیم کرد

آقای جهانگیری با اشاره به تعیین اولویتهای اقتصادی سال ۹۵، در دو جلسه اخیر قرارگاه اقتصاد مقاومتی، خاطرنشان کرد: شب گذشته، جلسه طولانی با بنگاههای بزرگ اقتصادی برگزار شد و دولت مصمم به راه اندازیِ تولید، توسعهی صادرات، تسهیل کسب و کار و وارد کردن جدی بخش خصوصی است.

وی لازمه موفقیت دولت در اجرای سیاستهای اقتصاد مقاومتی را همکاری و کمک سایر قوا و نهادهای مختلف و بهویژه صدا و سیما دانست و گفت: من اطمینان می دهم که دولت هر آنچه که از لحاظ دانش، تجربه، مدیریت و توان در اختیار دارد، در جهت اجرای سیاستهای اقتصاد مقاومتی دریغ نخواهد کرد.

پیش از این دیدار، مسئولان نماز ظهر و عصر را به امامت رهبر معظم انقلاب اسلامی اقامه کردند.

منبع. ایسنا

منابع نزدیک به روند مذاکرات صلح یمن پیشبینی کردند، این دوره از مذاکرات که در کویت درحال برگزاری است، چهار الی شش هفته به طول بینجامد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به نقل از سایت الوفد، منابع مذکور تصریح کردند که طی این دوره از مذاکرات، زمانهایی نیز برای استراحتهای چند روزه و مشورت داخلی در نظر گرفته شده است.

دیپلماتهای حاضر در کویت میگویند: هیات دولت مستعفی یمن به اجرایی شدن پنج بند از دستورکار نشست به ترتیب موجود پافشاری میکند اما هیات انصارالله خواهان تغییری در ترتیب این بندهاست.

انصارالله میگوید، باید ابتدا شکل و ساختار نظام آتی کشور مشخص شود و تا زمانی که سهم عملی خود در دولت آتی را نداند نمیتواند سلاحهای سنگین و نیمه سنگین خود را تحویل دهد و از شهرها عقب نشینی کند اما طرف مقابل شرط دوم را مقدم میداند.

گفته میشود انصارالله همچنین اصل در اختیار گرفتن ۱۰ یا ۱۵ درصد از قدرت را رد کرده است. سطح فعلی قدرت این جنبش در دولت از ۲۰ درصد بیشتر است.

سازمان ملل اعلام کرد نخستین جلسه از مذاکرات انصارالله یمن و دولت مستعفی این کشور که در کویت آغاز شده در فضایی مثبت و امیدوارکننده پایان یافت و مذاکرات امروز (شنبه) پیگیری میشود.

دو سیاستمدار افراطگرای آلمانی ضمن اعلام اینکه اسلام با قانون اساسی این کشور هماهنگی ندارد، خواستار از بین رفتن نمادهای اسلامی در این کشور شدند. حزب راستگرای افراطی آلترناتیو برای آلمان (AfD) قصد دارد به وضوح سیاستهای ضد اسلامی را در برنامههای این حزب قرار دهد.

«بئاتریس فون اشتروخ» و «الکساندر گاولند» از اعضای این حزب امروز به روزنامه «فرانکفورترآلگماینه» گفتند: «اسلام ایدئولوژی سیاسی دارد که با قانون اساسی هماهنگی ندارد.»

نمایندگان این حزب در جریان نشست حزبی در اشتوتگارت درباره سیاستهای ضد اسلامی، از جمله اینکه نمادهای اسلام هم باید از ملاءعام برداشته شود، توافق کردند. اشتروخ گفت: «ما با وجود گلدستههای مساجد و موذنها و نیز پوشاندن کامل صورت مخالفت هستیم.»

وی با تاکید بر اینکه آلمان نمیتواند وطنی برای اسلام باشد افزود: «بسیاری از مسلمانان به آلمان تعلق دارند اما اسلام به این کشور تعلق ندارد.» این حزب خواستار کنترل شدید و در صورت لزوم تعطیلی مدارس قرآنی و مساجد شده است.

پیش از این هم «فراوکه پتری» رئیس این حزب در پی بالا گرفتن بحران مهاجران در اروپا خواستار استفاده از سلاح برای مهار مهاجران ورودی به آلمان شده بود که واکنشهای فراوانی را به دنبال داشت.

منبع: خبرگزاری فارس

نویسنده: ادریس قیصری ( کارشناس علوم اسلامی)

در قرآن کریم حدود ۱۴۷ آیه در مورد نفاق و منافقین وارد شده است .و یک سوره از قرآن نیز به نام سوره ی منافقین نامگذاری شده است. این خود دلالت می کند که نفاق و منافقین پست ترین شیء جامعه هستند.

منافق در قرآن

« یَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَیْسَ فِی قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا یَکْتُمُونَ»[آل عمران/۱۶۷] ایشان با دهان چیزی میگویند که در دلشان نیست ( و گفتار و کردارشان با هم نمیخواند ) و خداوند ( از هر کسِ دیگری ) داناتر بدان چیزی است که پنهانش میدارند.

« وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِینَ ؛ یُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَمَا یَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا یَشْعُرُونَ ؛ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِیمٌ بِمَا کَانُوا یَکْذِبُونَ ؛ وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِی الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَکِن لاَّ یَشْعُرُونَ ؛ وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ آمِنُواْ کَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ کَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَکِن لاَّ یَعْلَمُونَ ؛ وَإِذَا لَقُواْ الَّذِینَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَیَاطِینِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَکْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ ؛ اللّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ ؛ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَهَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا کَانُواْ مُهْتَدِینَ ؛ مَثَلُهُمْ کَمَثَلِ الَّذِی اسْتَوْقَدَ نَاراً فَلَمَّا أَضَاءتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَکَهُمْ فِی ظُلُمَاتٍ لاَّ یُبْصِرُونَ ؛ صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لاَ یَرْجِعُونَ ؛ أَوْ کَصَیِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِیهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ یَجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِی آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ واللّهُ مُحِیطٌ بِالْکافِرِینَ ؛»[بقره/۷-۱۹]

و آیات دیگری مانند آیه های ۳۸، ۵۹، ۱۰۱، ۱۰۷ ، ۱۲۷، ۹۳-۹۸،و…سوره توبه . ۶، ۱۱، ۱۵، ۱۶، سوره فتح و در سوره های محمد و شوری و معارج و تحریم و حشر وممتحنه و مزمل و غیره نیز از نفاق بحث شده است. و از همه مهمتر خداوند متعال یکی از سوره های قرآن را به نام منافقون نام نهاده است.

منافق در احادیث

«آیه المنافق ثلاث، اذا حدث کذب، واذا وعد اخلف، واذا ائتمن خان»رواه البخاری .

نشانه ی منافق سه چیز است : هرگاه به سخن آید دروغ گوید. هرگاه وعده دهد بدان عمل نمی کند، هرگاه امانت یا مسؤلیتی به او سپرده شود خیانت کند.

«إنّ شر الناس ذو الوجهین الذی یأتی هؤلاء بوجه و هؤلاء بوجه » رواه البخاری

بدترین مردم دو چهره گانند ، کسانیکه نزد گروهی رفته و بطبع آنها و تنفر از گروهی دیگر سخن گویند و به نزد گروه دوم رفته و مطابق میل و طبع انها سخن گفته و تنفر و بیزاری می جویند.

« ذوالوجهین فی الدنیا یأتی یوم القیامه و له وجهان من نار» رواه طبرانی

دورویان در روز قیامت با دو رخسار آتشین خواهند آمد.

« من کان له وجهان فی الدّنیا کان له یوم القیامه لسان من النار» رواه ابی داود

هرکس در دنیا دو زبان و دورو باشد، روز قیامت او به زبانی آتشین دچار خواهد شد.

عمل کردهای منافقین در زمان پیامبر(ص)

ایجاد اختلاف و داستان افک

در جنگ با بنی مصطلق جنگ روانی راه انداختند. و عده ای نرسیده به میدان جنگ بر گشتند.

در برگشت از جنگ در مکانی به نام مریسع اختلافی درست کردند و شعارهای جاهلی راسر دادند.

گفتن ضرب المثلی از جانب عبدالله ابی بن سلول در وقت شنیدن اختلاف. سمن کلبک یأکلک.

توهین به اصحاب علی الخصوص زید ابن ارقم که این چند آیه در شأن او نازل شد.

« إِذَا جَاءکَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّکَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ یَعْلَمُ إِنَّکَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ یَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَکَاذِبُونَ ؛ اتَّخَذُوا أَیْمَانَهُمْ جُنَّهً فَصَدُّوا عَن سَبِیلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاء مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ؛ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا یَفْقَهُونَ ؛ وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَهٌ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَهٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَرَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَکْبِرُونَ سَوَاء عَلَیْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ هُمُ الَّذِینَ یَقُولُونَ لَا تُنفِقُوا عَلَى مَنْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى یَنفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَکِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَفْقَهُونَ یَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَا إِلَى الْمَدِینَهِ لَیُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّهُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِینَ وَلَکِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَعْلَمُونَ »[منافقون/۱-۸]

هنگامی که منافقان نزد تو میآیند ، سوگند میخورند و میگویند : ما گواهی میدهیم که تو حتماً فرستاده خدا هستی ! – خداوند میداند که تو فرستاده خدا میباشی – ولی خدا گواهی میدهد که منافقان در گفته خود دروغگو هستند ( چرا که به سخنان خود ایمان ندارند ) . آنان سوگندهای ( دروغین ) خود را سپری ( برای رهائی از گرفتار آمدن به دست عدالت ، و پوشاندن چهره واقعی خویش ) میگردانند ، و ( خود را و مردمان را ) از راه خدا بازمیدارند . ایشان چه کار بدی میکنند ! این ( نفاق و دروغگوئی و بازداشتن از دین ) بدان خاطر است که ( نخست با زبان ) ایمان آوردهاند و سپس ( با دل ) کافر شدهاند ، پس بر دلهایشان مهر نهاده شد ، و ایشان دیگر ( حقیقت را درک نمیکنند ، و از ایمان چیزی ) نمیفهمند . هنگامی که ایشان را میبینی ، پیکر ، و سیمایشان تو را میگیرد و به شگفت میآورد ( و به خود میگوئی : چه انسانهای باوقار و برازندهای ! ) و هنگامی که به سخن درمیآیند ( به علّت حلاوت کلامشان ) به سخنانشان گوش فرا میدهی . ( با وجود این جذبه سیما و گیرائی گفتار ) آنان انگار تختههائی هستند که ( بر دیوار ) تکیه داده شده باشند ( بیجان و بیایمان ، هیکلهای توخالی ، درونهای بینور و صفا ، نقشهائی بر در و دیوارها ) . هر فریادی را بر ضدّ خود میپندارند و هر آوازی را به زیان خویش ! آنان دشمنان بشمارند و از ایشان برحذر باش . خدایشان بکُشاد ! چگونه ( از حق ) برگردانده میشوند ( و منحرف میگردند ؟ ! ) . چون به آنان گفته شود که بیائید تا پیغمبر خدا برایتان آمرزش بخواهد ، سرهای خود را ( از روی غرور و تکبّر ، و به عنوان استهزاء ) تکان میدهند وآنان راخواهی دید مستکبرانه روی میگردانند و میروند . برای آنان یکسان است چه برای ایشان آمرزش بخواهی ، و چه آمرزش نخواهی ، ( چون آنان از نفاق خود دست نمیکشند ) هرگز خدا ایشان را نخواهد بخشید . خداوند قطعاً مردمان فاسق را هدایت نمیدهد . آنان کسانیند که میگویند : به آنانی که ( از مکّه به مدینه مهاجرت کردهاند و ) نزد فرستاده خدا هستند ، بذل و بخششی نکنید و چیزی ندهید تا پراکنده شوند و بروند . ( غافل از این که ) گنجینههای آسمانها و زمین از آن خدا است ( و به هر کس که بخواهد از آنها بدو عطاء میکند ) ولیکن منافقان نمیفهمند . میگویند : اگر ( از غزوه بنیمصطلق ) به مدینه برگشتیم ، باید افراد باعزّت و قدرت ، اشخاص خوار و ناتوان را از آنجا بیرون کنند . عزّت و قدرت از آن خدا و فرستاده او و مؤمنان است ، ولیکن منافقان ( این را درک نمیکنند و ) نمیدانند .

خداوند می فرماید:

« وَلْیَعْلَمَ الَّذِینَ نَافَقُواْ وَقِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ قَاتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَوِ ادْفَعُواْ قَالُواْ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالاً لاَّتَّبَعْنَاکُمْ هُمْ لِلْکُفْرِ یَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلإِیمَانِ یَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَیْسَ فِی قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا یَکْتُمُونَ »[آل عمران/۱۶۷]

و نیز برای این بود که ( نفاق ) منافقان را ظاهر گرداند . منافقانی که چون بدیشان گفته شد : بیائید در راه خدا بجنگید یا ( دستکم ) برای دفاع ( از خود ) برزمید ، گفتند : اگر میدانستیم که جنگی واقع خواهد شد ، بیگمان از شما پیروی میکردیم ( و شما را تنها نمیگذاشتیم ! ) آنان در آن روز ( که چنین میگفتند ) به کفر نزدیکتر بودند تا به ایمان . ایشان با دهان چیزی میگویند که در دلشان نیست ( و گفتار و کردارشان با هم نمیخواند ) و خداوند ( از هر کسِ دیگری ) داناتر بدان چیزی است که پنهانش میدارند .

منافقان بدترین مردمانند:

قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم:« انّ شرّ الناس ذوالوجهین یأتی هولاء بوجه و هؤلاء بوجه آخر» رواه البخاری

منافقان بدترین مردمانند که در جایی به شیوه ای خود را ظاهر می کند و در جای دیگری به شیوی دیگر.

منافقان عذاب سختی در پیش دارند:

« بَشِّرِ الْمُنَافِقِینَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَاباً أَلِیماً »[نساء/۱۳۸]

به منافقان مژده بده که عذاب سختی در پیش دارند.

پیامبر نیز فرموده اند :« ذوالوجهین فی الدنیا یأتی یوم القیامه و له وجهان من نار.» منافقان و دوریان دنیا در روز قیامن دوصورت از آتش دارند.

ایمان و عبادت منافقان برای فریب مردم است:

« وَإِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً »[احزاب/۱۲]

و ( به یاد آورید ) زمانی را که منافقان و آنان که در دلهایشان بیماری ( نفاق ) بود میگفتند : خدا و پیغمبرش جز وعدههای دروغین به ما ندادهاند .

منافقان حرف بساز زشت می زنند:

« یَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَا إِلَى الْمَدِینَهِ لَیُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّهُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِینَ وَلَکِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَعْلَمُونَ »[منافقون/۸]

میگویند : اگر ( از غزوه بنیمصطلق ) به مدینه برگشتیم ، باید افراد باعزّت و قدرت ، اشخاص خوار و ناتوان را از آنجا بیرون کنند . عزّت و قدرت از آن خدا و فرستاده او و مؤمنان است ، ولیکن منافقان ( این را درک نمیکنند و ) نمیدانند . و ایجاد داستان افک.

عملکرد منافقان

۱- ایجاد اختلاف در میان مردم و جنگ روانی در زمان پیامبر در غزوه ی بنی مصطلق

۲- شایعه پراکنی افک به مادر مومنان

رسول خدا پس از فراغت یافتن از جنگ با بنی مصطلق در مریسع اقامت داشتند. و مردمان از اطراف به آنجا می آمدند. عمر بن خطاب خدمت کاری داشت که او را جهجاه غفاری می نامیدند.

بر چشمه ای خدمت کار عمر با فردی از انصار به نام سنان بن وبر جهنی در گیر شدند و با هم به زد وخورد پرداختند. آن مرد جهنی فریاد زد ای جماعت انصار. جهجاه نیز فریاد زد ای جماعت مهاجرین: رسول خدا فرمودند:« ابدعوی الجاهلیه وأنا بین أظهرکم؟ دعوها فإنها منتنه» شعر های جاهلی می دهید در حالی که من هنوز در میان شما هستم؟ واگذارید این رفتارها را که بسیار چندش آور نیست.

خبر این گیرودار به عبدالله بن ابی بن سلول رسید. عبدالله خشمناک شد گفت واقعا چنین کردند؟ اینان در شهر و دیار مان با ما سر ستیز دارند و به ما بزرگی می فروشند. به خدا مثل ما با اینان مثل ضرب المثلی قدیمی است که گفته شده:« سمّن کلبک یأکلک» سگت را چاق ساز تا خودت را بخورد.

وأما والله، لَئِن رَّجَعْنَا إِلَى الْمَدِینَهِ لَیُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ ، و رو به اطرافیانش کرد و دست به یاوه گویی کرد. این خلاصه ای از ایجاد اختلاف در میان اصحاب و مسلمانان است که منافقان آن را به وجود آوردند.
به نظر شما این نوشته چه امتیازی می گیرد .
منبع نوگرا

رتبه دهی (۲ رای)

زنان هلندی در اولین روز بهار به عنوان رسم، لباس دامن کوتاه به تن میکنند؛ لیکن شهرداری نووستی – یکی از هشت شهرداریی که ”آمستردام“، پایتخت هلند را تشکیل میدهند – می گوید: به تمام کارمندانش پست الکترونیکی فرستاد که جهت رعایت احساسات مسلمانان – که به دیدن زنان باحجاب عادت دارند – پوشیدن لباسهای دامنکوتاه و کفشهای تحریکآمیز در محل کار برای زنان ممنوع است.

این شهرداری میگوید: این تصمیم پس از بحثهای فراوان داخلی گرفته شد و دنیایی به پا خواست تا اینکه اکثر متفکرین رویهی میانهای اختیار کردند.

گیرت ویلدرز، رهبر حزب راستگرای مخالف با اسلام، فرصت را غنیمت شمرده و این اقدام را ”اعتراف صریح و بی پرده نسبت به اسلام“ قلمداد کرده است.
( الألوکه )
منبع .سنت انلاین